Citas de los discursos de Sun Myung Moon. Descubra el significado más profundo de estas palabras a través de la meditación.

Recurso para estudiar y practicar el Principio Divino, la enseñanza de Sun Myung Moon. Lea el libro en línea.

Si se aferran a estas palabras y se entregan de todo corazón, las bendiciones brotarán.

Ocho libros de texto del Reverendo Sun Myung Moon que enseñan el camino celestial. Si se aferran a estas palabras y se entregan de todo corazón, las bendiciones brotarán.

Ocho Libros — las palabras del Reverendo Sun Myung Moon

Citas sobre el amor

¿Por qué no puede Satán separarse de inmediato? ¿Por qué no puede Dios omnipotente separarlo inmediatamente? Es porque el linaje caído está conectado con toda la humanidad. El linaje. Si esto es tironeado para afuera y removido de una vez, la semilla de la humanidad sería destruida completamente. Si Dios fuera a remover de un golpe la sangre de Satán que ha sido heredada, entonces la humanidad sería destruida. Aún Adán y Eva desaparecerían. Satán debe ser destruido completamente. ¿Por qué Dios no pudo eliminar a Adán y Eva y recrearlos? Ellos no podían ser recreados. El amor es como el Alfa y la Omega. Como el amor es el comienzo y es también eterno, y porque había tal estándar ideal, entonces los seres humanos, como objetos de tal amor, no podían ser golpeados. Deben entender esto.

Antes que nada hay que saber muy bien cuál es nuestra cuota de responsabilidad. Sepan que para cumplir esa responsabilidad tanto el Cielo como la Tierra y Todas las Cosas deben formar una esfera de resonancia o una cámara de eco centrada en un único amor. Tanto las relaciones entre padres e hijos como las relaciones entre esposos y entre hermanos están todas unificadas en torno al verdadero amor. Cuando una mujer tiene amor de Dios el esposo no puede sino seguirla; cuando la madre tiene amor de Dios el padre no puede sino seguirla; cuando los nietos o los hijos tienen amor de Dios, sus abuelos, padres y hermanos los seguirán. Por eso, la familia es la base de todo. Cumpliendo la parte de responsabilidad se cumplen el amor celestial, el amor terrenal, el amor familiar, el amor paternal, el amor fraternal.

¿Fue debido a la naturaleza amable de Dios que pudo aguantar un camino de sufrimiento por miles de años de la providencia de la restauración? ¿Sobre qué base siguió Dios su providencia de la salvación por cientos de miles de años sin llegar a quedar exhausto? No fue porque es omnisciente y todopoderoso, es porque ha estado andando por la senda del amor, en busca de sus queridos hijos e hijas. Por lo tanto, es el poder del amor que ha permitido a Dios triunfar sobre un camino de tribulación, sintiendo como si los años pasaran como un día. ¿Eso es correcto? Lo es.

Los hermanos y las hermanas verdaderos, el esposo y la esposa verdaderos y los Padres Verdaderos que encarnen la filosofía de los Tres Grandes sujetos, deberían aparecer en su familia. Ellos son la encarnación de esa ideología. Ustedes tienen que ser hermano y hermana verdaderos para llegar a ser un esposo y esposa verdaderos, ¿no es así? Y el esposo y la esposa verdaderos tienen que aparecer a fin de que surjan los Padres Verdaderos. Cuando sean Padres Verdaderos, ustedes por supuesto, naturalmente, llegan a ser esposo y esposa verdaderos y además hijos verdaderos. En la posición de un objeto recíproco acompañante, los hijos se unen con la conciencia de sus padres y la filosofía del sujeto recíproco. Por amor ellos se integran. Solo el amor puede llevar todas esas cosas a la armonía. Todos los elementos y criaturas minúsculas siguen el camino del amor, se mueven hacia las células que pueden entrar en contacto directo con el amor que crea unidad con Dios, es decir, los seres humanos. Así el amor requiere sacrificio, por eso ustedes tienen que dedicarse a ello. Debido a la tradición de invertir toda su vida y posesiones, los seres de un nivel inferior buscan invertir su ser en esos niveles superiores. Por eso, no es la teoría de Darwin la que funciona en este caso sino la lógica de la absorción a través del amor. Cuando una criatura en un nivel inferior es usada como un elemento para la creación de seres de un segundo orden de valor, ¿cómo incrementará su valor?

Deberían saber cómo amar a la naturaleza y cómo amar a la gente. También deberían saber que aquellos que no pueden amar a la gente o a la naturaleza no pueden amar a Dios, porque la creación es símbolo de Dios, y porque la gente son seres substanciales. Los que saben amar a todas las cosas y a la gente, llegarán a amar a Dios.

Todos los pájaros y animales existen en pares. Ellos armonizan el amor entre ellos. Las flores y las mariposas son dos polos diferentes, pero armonizan entre sí. Esta es la relación armoniosa del Cielo y la Tierra. Los polos complementarios del universo crean armonía basada en el amor. Esto es lo mismo con las aves migratorias. Las aves en el sur vuelan al norte y los del norte vuelan al sur, amándose entre ellos, de una parte a la otra, cruzando las regiones. Al hacer esto, se centran en el amor para siempre. Las personas aprenden sobre el amor a través de los textos educativos del museo que Dios creó. Cuando las personas y Dios se aman con alegría, todo en el Cielo y la Tierra siguen el ritmo y armonizan alrededor de ellos. Si a Dios le gusta algo y lo ama, al mundo angélico también le gustará. Al mundo entero creado también le gustará, aplaudiendo y ofreciendo alabanzas. Las canciones de los pájaros serán alabanzas y las flores bonitas ofrecerán halagos a través de sus fragancias. Este mundo creado existe para expandir la atmósfera encantadora en la cual puedan disfrutar los personajes centrales del amor más elevado. Aun el croar del sapo más feo, "croa, croa, croa", cuando hacen el amor, ¡es fascinante! Ellos dan puntillazos con sus patas y las mueven de arriba a abajo mientras hacen el amor. ¡Esto es una escena deleitable! Este es el arte más sublime.

Las conexiones son hechas comenzando en los lugares extremadamente pequeños. Su ser individual es también una vida con más de 400 trillones de células conectadas. De todos los seres en el mundo ideal de la Creación, centrado en el amor de Dios, es decir, el gran universo, no hay ni siquiera un elemento que nazca fuera del corazón de Dios. Un poeta que siente tales cosas debe ser un gran poeta. Si hay un poeta que puede sentir y expresar el corazón del cosmos cuando mira una hoja agitándose, él debe ser un poeta del universo. Nosotros no sabíamos que Todas las Cosas del Cielo y la Tierra se revelan a nuestro alrededor sin que estemos conscientes de que ellas existen junto con el amor de Dios. Cuando ustedes entran en un estado místico espiritual, pueden observar que el principio del universo está contenido en un pequeño grano de arena y la armonía infinita e inagotable del universo está contenida en un átomo. No podemos negar que toda la existencia es el resultado de alguna compleja fuerza aún desconocida. Más allá de las moléculas hay átomos y más allá de los átomos hay partículas elementales. Todo esto, en vez de existir inconscientemente, existen con una cierta conciencia y propósito. Así, deberían completamente entender que todos los seres existentes han venido de las manos amorosas de Dios y están, inevitablemente, conectadas a Dios de corazón.

¿Por qué Dios creó a los seres humanos? Fue para cumplir a cabalidad con el amor. Este amor no comienza con Dios, este es encontrado en el acompañante del amor. Sin una compañía, el amor no puede ser encontrado. Para que Dios alcance lo más preciado necesita estar acompañado. Dios no puede hacerlo solo y, por eso, nos creó. Dios busca a un acompañante para poder materializar el amor absoluto a través de este. Por lo tanto, Dios existe en aras del amor. Dios existe con el objetivo del amor. Con razón el amor es sorprendente.

Las bases de la mente original (en coreano: ma-um), con la cual el amor infinito de Dios puede amar centrado en su propósito, es el Corazón (en coreano: shimjung. Se refiere al impulso de buscar alegría a través de dar y recibir amor). Su valor no cambia. Para discutir el valor de la existencia de Dios, debemos hacerlo aferrándonos a ese amor. El valor es determinado cuando las condiciones para una relación recíproca son establecidas. La alegría comienza del Corazón de Dios y su propósito es realizado en los seres humanos. El Corazón del Dios incorpóreo, sin forma, se manifiesta en sí mismo en el corazón del ser humano corpóreo, con forma. Cuando las personas con tal corazón se multiplican horizontalmente y forman familias, estas se esparcen mundialmente y se hacen el centro del mundo. Dios bendijo a Adán y a Eva para que fueran fructíferos y se multiplicaran de modo que ellos pudieran tener tal familia mundial. La “cosmogonía” es establecida sobre la base de ser fructífero, multiplicar y tener dominio sobre Todas las Cosas en el mundo físico y el espiritual.

Dios creó el mundo a fin de realizar el amor. Creó el universo para poder regocijarse en la gente y en todas las cosas creadas, las cuales se unifican centradas en su amor; además, para que pudiera regocijarse en la gente que se hacen esposos y esposas verdaderos, los cuales giran alrededor del amor de Dios y crean familias, comunidades, pueblos y un mundo de amor verdadero. También para saborear la alegría del amor al unirse con tales personas. Este fue el ideal de Dios de la Creación.

Como el amor tiene la capacidad de crear, este no crece cansado. Con un corazón de amor, usted nunca se cansa porque tiene el poder del amor, que siempre está cargado con más energía de la que consume, indistintamente de cuánto se haya invertido. Por eso a ustedes no les importa hacer ese esfuerzo, a pesar de que es difícil y doloroso. ¿Cómo continuarían si no les gusta? En el camino del amor, ustedes no pueden tener eternamente un corazón indispuesto. La esencia de Dios no incluye el concepto de enemigo ni el concepto del mal. Por eso, su ser existe dentro del amor verdadero.

¿Cómo empezó el universo? Comenzó con Dios sirviendo e invirtiendo por otros y para su beneficio. Comenzó gastándose Él mismo. Entonces, ¿cuál es el propósito de gastarse uno mismo para crear a su acompañante? Después de que ambos se invierten, lo que ganamos es amor. Mientras que tengamos amor, somos felices sin importar cuánto nos disminuyamos. Desde que este principio es amor, Dios comenzó la creación basado en amor. Dios no hacía algo que le produjera pérdidas. Invertir deja un menos. Entonces, ¿por qué piensan que lo hizo? Como el amor tiene el poder de llenarlo todo, después de gastarse e invertirse Dios mismo, encontró a cambio amor. El amor verdadero no se disminuye cuando este se invierte, sino que crece más y más grande mientras más se mueva. Si, por el contrario, el principio fuera que ese amor verdadero se hace más pequeño, Dios se reduciría por su inversión; pero lo que sucede es lo opuesto. El amor verdadero crece más y más grande mientras más se invierta.

El amor es como un nervio. Tan solo tiras un poco de cabello y estremeces todo el cuerpo; con solo halar al amor te traes al universo entero. Solo si el amor se mueve el universo entero gira en armonía.

¿Qué es el amor? Es el que provee la lubricación y pivote para que las cosas puedan girar. Sin amor no hay lubricación. Los automóviles necesitan aceite lubricante para moverse. Todo necesita lubricación para moverse y solo el amor provee el lubricante para la alegría más sublime. Ya que su raíz es el Dios omnipresente, este no desaparece.

Entonces, ¿qué es el amor verdadero? Su esencia es dar, vivir por el bien de los demás y por el bien del conjunto. El amor verdadero da, olvida lo que ha dado y continúa dando sin cesar. El amor verdadero da alegremente. Lo encontramos en el alegre y cariñoso corazón de una madre que acuna a su bebé en sus brazos y lo nutre de su seno. El amor verdadero es un amor sacrificado, como el de un hijo piadoso que obtiene su mayor satisfacción ayudando a sus padres.

أقوال عن الحب

لماذا لا يمكننا أن نقطع دابر الشيطان مرة واحدة؟ لماذا الله القادر لا يفعل ذلك فوراً؟ ذلك لأن هذه المشكلة تتعلق بالذرية. فإذا حاول الله أن يزيل هذه الذرية مرة واحدة فإنه سيقضي على جميع العنصر الإنساني. فإذا كان لا بد من إستخلاص الدم الشيطاني الذي وَرِثه البشر فإن الجنس البشري سيختفي. حتى آدم وحواء سيختفيان. لقد كان من المفترض أن يسحق الجنس البشري بشكل كامل. لماذا لم يستبعد الله آدم وحواء ويخلق بشراً آخرين جديدين؟ لم يكن من المفروض عليه أن يخلق البشر من جديد. فالحب هو الألف والياء وهو البداية والنهاية. وقد أصبح هذا هو المقياس المثالي. فالله لا يضرب البشر كرفقاء منفعلين لذلك الحب. لا بد من أن تفهموا هذا.

أولاً في المقام الأول لا بد من تحقيق نصيبك من المسؤولية. ومن بعد فإن كل شيء في السماء والأرض سيرن حول الحب المتحد. إن العلاقات بين الأب والإبن والزوج والزوجة والإخوان والأخوات تتحد جميعاً مرتكزة على الحب الحقيقي. فإذا أصرت زوجة على الحب المرتكز على الله فعلى الزوج أن يتبع ذلك. وإذا أصرت أم عليه فعلى الأب أن يتبع ذلك. وإذا أصر الأحفاد أو الأطفال فعلى الأبوين والأجداد والجدات والإخوان والأخوات أن يتبعوا ذلك أيضاً. وبهذه الطريقة تصير العائلة الأساس المركزي. وكنتيجة لتحقيق نصيبنا من المسؤولية فإن حب السماء وحب الأرض وحب العائلة وحب الأبوين وحب الأخوات سيتم إدراكه جميعاً.

ما الذي يجعل الله يتحمل طريق المعاناة لآلاف السنوات من تاريخ عناية الرجعي والإصلاح ؟ لأنه لديه طبيعة طيبة ورحيمة. على أي أساس واصل الله عنايته للخلاص لعشرات الآلاف من السنوات بدون أن يجهد؟ ليس لأنه عليم قدير. إنما لأنه كان يمشي في طريق حبه لأبنائه وبناته. لذلك فإنها قوة الحب هي التي مكنت الله من الانتصار في طريق المحن والبلاء، فيها يشعر بالألف سنة وكأنها يوم واحد. هل هذا صحيح؟ إنه كذلك.

الإخوان والأخوات الحقيقيون، الأزواج والزوجات الحقيقيون والوالدون الحقيقيون اللذين يجسدون مباديء الفاعلين الثلاثة يجب أن يظهروا في اسرتك. إنهم تجسيد لذلك المبدأ. عليكم أن تكونوا إخوان وأخوات حقيقيين لتصيروا أزواج وزوجات حقيقيين، اليس كذلك؟ الزوج والزوجة الحقيقيان يجب أن يظهرا حتى يظهر الوالدان الحقيقيان. عندما تقف في مقام الوالد الحقيقي فإنك تصبح زوج حقيقيي أو زوجة حقيقية وعقب ذلك يظهر الأبناء الحقيقيون. الأبناء الحقيقيون يقفون في مقام الرفيق المنفعل، ليصيروا واحداً مع والديهم، مع وعيهم وفلسفتهم الفاعلة. من خلال الحب يصيرون واحداً. الحب فقط يمكنه أن يجمع بين هذه الأشياء في انسجام. كل العناصر والمخلوقات الصغيرة تتبع طريق الحب. يتحركون في إتجاه الخلايا التي بإمكانها الإتصال المباشر بالحب الذي يحقق الوحدة مع الله- أي الإنسان. عليه فالحب يتطلب التضحية. تحتاج لأن تستثمر نفسك. بسبب تقاليد استثمار كل الحياة وكل المخلوقات، فان المكونات في المستوى الأدنى تعمل لبذل نفسها في خدمة اولئك الذين في مستوى أعلى. عليه فان نظرية دارون غير صحيحة، وإنما منطق الإمتصاص عن طريق الحب يمكنه أن يشرح ذلك. عندما يخدم كائن صغير كائن آخر كبير عن طريق إمتصاصه واستعماله فإن قيمة الصغير تزيد.

يجب أن تتعلم كيف تحب الطبيعة وتحب الناس. يجب أن تعرف بأن أولئك الذين لا يمكنهم حب الناس أو حب الطبيعة لا يمكنهم حب الله. لأن كل أشياء الخليقة هي رموز الله ولان الناس هم كائنات مادته, أولئك الذين يعرفون كيف يحبون كل أشياء الخليقة والناس سيحدث لهم أن يحبوا الله.

كل الطيور والحيوانات توجد في أزواج. إنها تنسجم مع بعضها بعضاً بالحب. الزهور والفراشات تتعانق كقطبين متعاكسين, ولكن برغم ذلك تنسجم كلاهما مع الأخرى. هذه هي علاقة السماء والأرض المنسجمة. إن أقطاب الكون المتعاكسة تخلق الانسجام من خلال الحب. والحالة هي نفسها مع الطيور المهاجرة. الطيور التي في الجنوب ترحل إلى الشمال, الطيور التي في الشمال ترحل إلى الجنوب, كلاهما يحب الآخر جيئة وذهابا عبر الأقاليم. بفعلها هذا, فإنها تدور بنحو دائم حول الحب. إن الناس يتعلمون عن الحب من خلال الكتب المدرسية في المتحف الذي خلقه الله. عندما يحب الناس والله بعضهم بعضاً بسعادة, فإن كل الأشياء في السماء والأرض تسير بإيقاع وتنسجم معهما. إذا كان الله يرغب في هذا, ويحب هذا, فإن العالم الملائكي أيضاً سيرغب فيه. العالم المخلوق بكليته سيرغب فيه أيضا, مصفقا وممجدا. ستصدح أغاني الطيور بالتمجيد, والزهور الجميلة ستطرى من خلال عطورها. هذا العالم المخلوق يوجد من أجل أن ينشر الجو العبق الذي يمكن لشخصيات الحب الأسمى المركزية أن تنعم فيه بنفسها حتى العلجوم "ضفدع الطين "سينق" ووك, ووك, ووك" عندما يعاشر. يا للسحر! سترفس العلاجيم بأرجلها وتلوح بها إلى أعلى والى اسفل أثناء المعاشرة. ياله من مشهد بهيج! هذا هو الفن الأسمى.

لقد صممت مراكز الارتباط بداية باماكن غاية في الصغر. إن نفسك التي بين جنبيك هي حياة تترابط بها حوالي 400 ترليون خلية. من بين كل الكائنات في عالم الخلق النموذجي المرتكز على الحب، والذي هو الكون الشاسع لايوجد حتى ولا عنصر واحد خلق خارج القلب الإلهي. الشاعر الذي يحس بمثل هذا الشيء لابد أن يكون شاعراً عظيماً. إذا كان هنالك شاعر يمكن أن يحس ويعبر عن القلب الكوني، عندما يرى ورقة تهتز لابد أن يكون شاعراً للكون. إننا لا نعرف أن كل الأشياء التي في الأرض والسماء والتي لم تنكشف امامنا وبدون ان نكون واعين بها توجد معاً مع حب الله. عندما تدخل في تجربة روحية فإنك ترى ان مبدأ الكون وقانونه تحتويه حبة رمل واحدة وان تجانس الكون اللانهائي والذي لا ينضب تحتويه ذرة واحدة. لا يمكننا ان ننكر ان كل الوجود هو ناتج لقوة مركبة غير معروفة. خلف الجزيئات توجد الذرات وخلف الذرات هنالك الجسيمات الأولية. هذه الأشياء لا توجد دون وعي، انها توجد بوعي معين وهدف محدد. وعليه يجب أن تفهم بقوة ان كل الكائنات الموجودة جاءت عبر يد الله المحبة وانها حتماً مرتبطة بقلب الله.

لماذا خلق الله الإنسان؟ انه من أجل تحقيق الحب. هذا الحب لا يبدأ عند الله. إنه يوجد في رفيق الحب. بدون رفيق لا يوجد. لكي يحصل الله على أغلى شيء فإنه لا بدله من رفيق. لا يفعل الله شيء بدون رفيق ولهذا خلق له رفيق. الله نفسه يبحث عن رفيق. بحيث يتمكن الله من تحقيق الحب المطلق عبر هذا الرفيق. وعليه فإن الله يوقر ويناصر الحب. لهذا السبب فإن الحب مدهش.

هذا هو نموذج الله للخلق. القلب هو أساس العقل الأصيل. من خلاله يمكن لحب الله الأبدي أن يتدفق بالإرتكاز على هدفه. إن قيمته لا تتغير. لمناقشة قيمة وجود الله لابد من مناقشته بالوقوف عند هذا الحب الإلهي. تتحقق قيمة الشيء عندما يتم تأسيس شروط للعلاقة المنعكسة. يبدأ الفرح من قلب الله ويتحقق هدفه عند الكائنات البشرية. قد يبرز الله (الغير مرئي- الباطن) نفسه ويظهرها في قلب الإنسان (المرئي- الظاهر). عندما يتزاوج هؤلاء الناس أفقياً ويكونون أسراً، تنتشر هذه الأسر على مستوى العالم وتصبح مركز العالم. بارك الله في آدم وحواء لكي يثمرا ويتكاثرا. ومن أجل تحقيق مثل هذه الأسرة على قاعدة أن يثمروا ويتكاثروا ويسودوا على كل الأشياء يبرز المبدأ الكوني ويأخذ دوره.

خلق الله العالم لأجل تحقيق الحب. خلق الله الكون لأجل جلب البهجة لكل الناس وتوحيد كل الأشياء إرتكازاً على حب الله وخلق عالم حب متجانس، لإحداث البهجة والفرح بأن يصبحوا أزواجاً وزوجات حقيقيات إرتكازاً على حب الله ويؤسسوا أسراً وقبائلاً، وأجناس ومن ثم عالم حب إلهي وليتذوقوا سعادة الحب توحدهم مع مثل هؤلاء الناس عبر الحب. سيتمكن من تذوق مسرة الحب حالة كونه معهم في وحدة قلبية. هذا هو نموذج الله المثالي للخلق. (الأسرة المباركة – 302)

بما أن للحب قدرة الخلق، فإنه لا يتعب. لا يمكن أن تتعب وقلبك مليء بالحب لأن لديك قوة الحب والتي يتم إستكمالها دائماً بطاقة جديدة أكبر من التي تم إستنفاذها بغض النظر عن الكمية التي تم توظيفها. وهذا ما يفسر أنه وبالرغم من صعوبة ما تقوم به فأنت لا تمانع في المواصلة لأنك تحب ما تقوم به. في طريق الحب لا يمكنك أن تؤوي الكراهية الابدية. في طريق الحب المثالي (الحقيقي) لا يمكن أن تجد الكراهية الأبدية. الجوهر الإلهي لا يوجد فيه مفهوم العدو أو مفهوم الشر، ذلك لأن الجوهر الإلهي موجود وسط الحب الحقيقي.

كيف بدأ العالم؟ عندما ننظر بمنظار الله فإن كل شيء بدأ بخدمة وتوظيف كل شيء للآخر. بدأ بالإستنفاذ الذاتي. ولكن ما الهدف في إستنفاذ الكائن نفسه لخلق رفيقه؟ عندما يتم إستنفاذهما فان ما نحصل عليه هو الحب. طالما لدينا الحب فإننا نكون سعداء بغض النظر عما يتم إستنفاذه. وبما أن هذا المبدأ هو الحب، فإن الله يقوم بشيء يؤدي إلى الفقدان؟ إن الإستنفاذ يؤدي إلى وجود شيء سالب. إذن لماذا تعتقد ان الله قام بذلك؟ بما أن للحب قوة سد النقص، فإنه وعندما يستنفذ الله نفسه ويوظفها فإنه يتلقى في المقابل الحب. الحب المثالي لا ينقص عندما يوظف ولكنه ينمو ويكبر بقدر ما يتم تحريكه. ولو كان المبدأ أن ينقص الحب المثالي فإن الله كان سيستنفذ عبر توظيفه ولكن العكس هو الصحيح، الحب الحقيقي ينمو وينمو كلما استنفذ.

الحب مثل الاعصاب. فلو جذبت شعرة فانك تجذب كل الجسد، عندما تجذب الحب فانك تجذب كل الكون. فقط عندما يتحرك الحب يتحرك كل الكون في انسجام.

ما هو الحب. إنه الشيء الذي يضع الشحم والزيت على الطريق ويوجه المسار، بدون حب لا يوجد تشحيم. تحتاج السيارات إلى زيوت التشحيم حتى تكون قادرة على الحركة. الحركة تحتاج إلى التشحيم. كل شيء لكي يتحرك يحتاج إلى زيوت التشحيم. والحب وحده، هو الذي يعطي التشحيم لأجل أعلى درجات الفرح. وبما أن جذوره هي الله الكلي الوجود، فإنه لا يختفي. الحب مثل العصب. وتماماً مثل ان جذب قطعة شعر يجذب الجسم كله فإن جذب الحب يجذب الكون كله، وفقط إذا تحرك الحب فإن مجمل العالم يدور في انسجام.

اذن ما هو الحب الحقيقي؟ ان جوهره هو العطاء و ان تعيش من اجل الآخرين و من اجل الكل. الحب الحقيقي يعطي و ينسى انه اعطى و يستمر في العطاء دون توقف. الحب الحقيقي يعطي بفرح. اننا نجده في قلب الام السعيد الفرح المحب و التي تحتضن ابنها في صدرها و تغذيه منه. الحب الحقيقي هو حب تضحية، مثل الابن المخلص الذي يحصل على اكبر متعة عند مساعدة والديه.

Zitate über die Liebe

Warum können wir Satan nicht auf einmal wegschneiden? Warum kann der allmächtige Gott dies nicht sofort tun? Weil das Problem mit der Erblinie zu tun hat. Wenn Gott versuchen würde, diese Erblinie auf einmal zu entfernen, dann müsste Er die gesamte Menschheit vernichten. Wenn das Blut, das wir von Satan geerbt haben, herausgezogen werden würde, dann würden die Menschen verschwinden. Sogar Adam und Eva würden verschwinden. Die Menschheit müsste vollständig vernichtet werden. Warum konnte Gott Adam und Eva nicht vernichten und einen neuen Adam und eine neue Eva erschaffen? Weil es nicht vorgesehen ist, dass Er erneut Menschen erschafft. Liebe ist das Alpha und das Omega, der Anfang und das Ende. Das wurde zum idealen Standard. Darum kann Gott die Menschen, also die Objektpartner dieser Liebe, nicht schlagen. Das müsst ihr verstehen.

Zuallererst müsst ihr euren Teil der Verantwortung erfüllen. Dann wird alles im Himmel und auf Erden um eine vereinte Liebe herum widerhallen. Die Beziehungen zwischen Vater und Sohn, Ehemann und Ehefrau und Brüder und Schwestern sind vereint, ausgerichtet auf wahre Liebe. Wenn eine Frau auf einer auf Gott ausgerichteten Liebe besteht, dann muss der Ehemann ihr folgen. Wenn eine Mutter darauf besteht, muss der Vater ihr folgen. Wenn die Enkelkinder und die Kinder darauf bestehen, dann müssen die Eltern, die Großeltern und die Brüder und Schwestern ihnen folgen. Auf diese Weise wird die Familie zur zentralen Grundlage. Als Ergebnis der Erfüllung unseres menschlichen Teils der Verantwortung werden die Liebe des Himmels, die Liebe der Erde, die Liebe der Familie, die Liebe der Eltern und die Liebe der Geschwister allesamt verwirklicht.

Hat Gott auf Grund Seiner gütigen Natur die Jahrtausende der Geschichte der Wiederherstellung hindurch einen Weg des Leidens ertragen? Wie führte Gott Seine Vorsehung der Erlösung über Zehntausende von Jahren weiter, ohne erschöpft zu werden? Er tat es nicht, weil Er allwissend und allmächtig ist, sondern weil Er den Weg der Liebe für Seine geliebten Söhne und Töchter gegangen ist. Deshalb ist es die Macht der Liebe, die Gott befähigte, über einen Pfad der Drangsal zu triumphieren und zu empfinden, als ob tausend Jahre nur ein Tag wären. Ist das richtig? Ja, es stimmt.

Wahre Brüder und Schwestern, ein wahrer Ehemann und eine wahre Ehefrau und wahre Eltern, die das Drei-Subjekte-Prinzip verkörpern, sollten in eurer Familie erscheinen. Sie sind die Verkörperung dieses Prinzips. Ihr müsst wahre Brüder und Schwestern sein, um ein wahrer Ehemann oder eine wahre Ehefrau zu werden, nicht wahr? Ein wahrer Ehemann und eine wahre Ehefrau müssen wiederum erscheinen, damit wahre Eltern erscheinen können. Wenn ihr in der Position von wahren Eltern steht, dann werdet ihr natürlich ein wahrer Ehemann oder eine wahre Ehefrau, und darüber hinaus erscheinen dann auch wahre Kinder. Wahre Kinder stehen in der Position von Objektpartnern und werden eins mit dem Bewusstsein ihrer Eltern und mit der Subjekt-Philosophie. Durch Liebe werden sie eins. Nur die Liebe kann all diese Dinge in Harmonie bringen. Alle Elemente und selbst winzige Lebewesen folgen dem Pfad der Liebe; sie bewegen sich auf die Zellen zu, die in direkten Kontakt mit der Liebe kommen können, die Einheit mit Gott schafft - das heißt, hin zu den Menschen. Liebe setzt also Opfer voraus. Ihr müsst euch investieren und hingeben. Wegen der Tradition, das ganze Leben und alle Besitztümer hinzugeben, streben die Wesen auf einer niedrigeren Ebene danach, sich ganz im Dienst an jenen auf einer höheren Ebene zu investieren. Folglich ist Darwins Evolutionstheorie nicht zutreffend, aber die Logik der Absorption durch Liebe kann dies erklären. Wenn ein winziges Geschöpf dazu dient, als ein Element absorbiert zu werden, das dann benutzt wird, um Wesen einer höheren Ordnung zu schaffen, wie sehr wird dann ihr Wert steigen?

Ihr solltet wissen, wie man die Natur und die Menschen liebt. Ihr solltet wissen dass jene, die die Menschen oder die Natur nicht lieben können, auch Gott nicht lieben können. Weil alle Dinge der Schöpfung Symbole Gottes und die Menschen Wesen Seiner Substanz sind, werden jene, die wissen, wie man alle Dinge der Schöpfung und die Menschen liebt, auch fähig sein, Gott zu lieben.

Alle Vögel und Tiere existieren paarweise. Sie harmonieren miteinander in Liebe. Blumen und Schmetterlinge sind zwei entgegengesetzte Pole, aber sie harmonieren miteinander. Dies ist die harmonische Beziehung von Himmel und Erde. Die entgegengesetzten Pole des Universums schaffen Harmonie durch Liebe. Mit Zugvögeln ist es das Gleiche. Die Vögel im Süden fliegen in den Norden und die Vögel im Norden fliegen in den Süden, während sie einander quer durch die Regionen lieben. Durch dieses Verhalten kreisen sie unaufhörlich um die Liebe. Menschen lernen über die Liebe durch die Lehrbücher in Gottes Museum. Wenn die Menschen und Gott einander voller Freude lieben, folgen alle Dinge im Himmel und auf der Erde diesem Rhythmus und harmonieren um sie herum. Wenn dies Gott gefällt und Er es liebt, dann wird es auch der Engelwelt gefallen. Die gesamte geschaffene Welt wird es ebenfalls mögen und Beifall und Lob spenden. Singvögel werden Lobgesänge anstimmen, und schöne Blumen werden durch ihren Duft ihr Lob darbringen. Diese geschaffene Welt existiert, um die duftende Atmosphäre zu verbreiten, an der sich die zentralen Persönlichkeiten der höchsten Liebe erfreuen können. Sogar die hässlich aussehenden Kröten quaken „quak, quak, quak", wenn sie beim Liebesspiel sind. Wie reizend! Sie treten mit ihren Beinen und bewegen sie auf und ab, während sie Liebe machen. Welch wunderbare Szene! Das ist die höchste Kunst.

Beginnend an extrem kleinen Orten werden Verbindungen hergestellt. Euer individuelles Selbst ist auch ein Leben, in dem 400 Billionen Körperzellen miteinander verbunden sind. Unter allen Lebewesen der idealen Welt der Schöpfung, ausgerichtet auf Gottes Liebe, das heißt im ganzen großen Universum, gibt es noch nicht einmal ein einziges, das außerhalb von Gottes Herz geboren wurde. Ein Dichter, der diese Dinge fühlt, muss ein großer Dichter sein. Wenn es einen Dichter gibt, der beim Anblick eines sich bewegenden Blattes das kosmische Herz empfinden und ausdrücken kann, der muss ein Dichter des Universums sein. Wir haben nicht darüber nachgedacht, dass alle Dinge des Himmels und der Erde, die sich um uns entfalten, ohne dass wir uns dessen bewusst sind, zusammen mit der Liebe Gottes existieren. Wenn ihr eine meditative Haltung einnehmt, dann könnt ihr sehen, dass das Prinzip des Universums bereits in einem kleinen Sandkorn enthalten ist, und wie die unendliche und unerschöpfliche Harmonie des Universums bereits in einem Atom enthalten ist. Wir können nicht leugnen, dass jede Existenz das Resultat einer unbekannten, aber komplexen Kraft ist. Die Moleküle bestehen aus Atomen und die Atome aus Elementarteilchen. Diese Dinge existieren nicht unbewusst, sondern mit einem bestimmten Bewusstsein und Zweck. Darum solltet ihr tief verstehen, dass alle existierenden Wesen durch die liebende Hand Gottes entstanden sind. So sind sie unweigerlich mit Gott im Herzen verbunden.

Warum erschuf Gott die Menschen? Es geschah, um die Liebe zu verwirklichen. Diese Liebe beginnt nicht mit Gott; sie wird in Seinem Partner der Liebe gefunden. Ohne einen Partner kann sie nicht gefunden werden. Damit Gott das Wertvollste erreichen kann, braucht Er einen Partner. Gott kann Liebe nicht ohne einen Partner erleben und darum hat Er einen geschaffen. Gott sucht einen Partner, damit Er durch ihn die absolute Liebe verwirklichen kann. Deshalb existiert Gott für die Liebe. Sogar Gott existiert für die Liebe. Und darum ist die Liebe so erstaunlich.

Das Herz ist die Grundlage des ursprünglichen Gemüts. Durch das Herz kann Gott Seine unendliche Liebe, ausgerichtet auf Seinen Zweck, ausgießen. Sein Wert verändert sich nie. Wenn wir den Wert von Gottes Existenz erörtern, müssen wir es tun, indem wir an dieser Liebe festhalten. Wert wird bestimmt, wenn die Bedingungen für eine gegenseitige Beziehung errichtet sind. Freude nimmt ihren Anfang im Herzen Gottes und ihr Zweck wird in den Menschen verwirklicht. Das Herz des unsichtbaren Gottes manifestiert sich im Herzen eines sichtbaren Menschen. Wenn Menschen mit einem solchen Herzen sich horizontal vermehren und Familien gründen, werden diese Familien zum Zentrum der Welt werden. Gott segnete Adam und Eva, fruchtbar zu sein und sich zu vermehren, so dass sie eine solche Familie haben könnten. Das Ideal des Kosmos wird auf der Grundlage ihres Fruchtbarwerdens, ihrer Vermehrung und ihrer Herrschaft über alle Dinge verwirklicht.

Gott schuf die Welt, um Liebe zu verwirklichen. Er erschuf das Universum, damit Er Seine Freude daran haben könnte, wie sich die Menschen und alle Dinge, ausgerichtet auf Seine Liebe, vereinigen und dabei eine harmonische Welt der Liebe hervorbringen. Auf diese Weise könnte Er Seine Freude daran haben, wie die Menschen, ausgerichtet auf Gottes Liebe, wahre Ehemänner und Ehefrauen werden und Familien, Stämme, Völker und eine Welt der wahren Liebe schaffen. Er könnte so die Freude der Liebe schmecken, indem Er mit solchen Menschen in Liebe eins wird. Das war Gottes Schöpfungsideal.

Da Liebe die Fähigkeit zum Erschaffen hat, wird sie niemals müde. Mit einem Herzen der Liebe werdet ihr niemals müde werden, weil ihr die Kraft der Liebe besitzt. Die verbrauchte Energie wird immer durch mehr Energie aufgefüllt, als verbraucht worden ist, gleichgültig wie viel investiert wurde. Deshalb unternehmt ihr gern diese Anstrengung, obwohl dies zu tun schwer und schmerzhaft ist. Wie könntet ihr weitermachen, wenn es euch nicht gefallen würde? Auf dem Weg der wahren Liebe könnt ihr nicht für immer ein widerwilliges Herz haben. Gottes Wesen beinhaltet weder das Konzept eines Feindes noch das Konzept des Bösen, weil Sein Wesen innerhalb der wahren Liebe wohnt.

Wie begann das Universum? Es begann, indem Gott sich zum Wohl des anderen investierte und ihm diente. Es begann, indem Gott sich verausgabte. Was ist der Zweck, sich hinzugeben, um seinen Partner zu erschaffen? Was wir erhalten, nachdem beide alles gegeben haben, was sie haben, ist Liebe. Solange wir Liebe haben, sind wir glücklich, unabhängig davon, wie viel wir investiert haben. Da dies das Prinzip der Liebe ist, begann Gott die Schöpfung auf der Basis der Liebe. Gott würde nicht in irgendetwas investieren, das keinen Gewinn bringen wird. Alles zu geben, was man hat, schafft ein Minus, warum, glaubt ihr, hat Er es dann getan? Weil Liebe die Kraft besitzt, alle Lücken aufzufüllen, hat Gott, nachdem Er sich verausgabt und investiert hatte, im Gegenzug Liebe erlangt. Wahre Liebe wird nicht weniger, wenn sie investiert wird, sondern wird umso größer, je mehr sie fließt. Wäre es umgekehrt und würde das Prinzip besagen, dass wahre Liebe weniger wird, dann würde Gott durch Sein Investieren erschöpft. Aber das Gegenteil ist der Fall. Wahre Liebe wird immer größer, je mehr sie investiert wird.

Liebe ist wie ein Nerv. Genau wie der ganze Körper mitgezogen wird, wenn man an einer Haarsträhne zieht, so wird das ganze Universum mitgezogen, wenn man an der Liebe zieht. Nur wenn sich die Liebe bewegt, wird sich das gesamte Universum in Harmonie drehen.

Was ist Liebe? Liebe liefert das Schmieröl und die Führungsschiene, auf der sich die Dinge bewegen können. Ohne Liebe gibt es keine Schmierung. Autos brauchen Schmieröl, um laufen zu können. Alles braucht Schmierung, um sich bewegen zu können. Und nur die Liebe liefert die Schmierung für die höchste Freude. Da ihre Wurzel der allgegenwärtige Gott ist, verschwindet sie nicht.

Quotes on Love

Why can’t we cut Satan away at once? Why can the almighty God not do it immediately? It is because this problem has to do with lineage. If God tried to remove this lineage all at once He would have to exterminate the entire human race. If the blood we inherited from Satan were to be extracted, human beings would disappear. Even Adam and Eve would disappear. Humankind would have to be totally crushed. Why could God not eliminate Adam and Eve and create new ones? He is not supposed to create people anew. Love is the alpha and the omega, the beginning and the end. This became the ideal standard. God therefore cannot strike human beings as the object partners of that love. You must understand this.

First and foremost, you must accomplish your own portion of responsibility. Then, everything in heaven and earth resonates around a unified love. The relationships between father and son, husband and wife, and brothers and sisters are all unified centering on true love. If a wife insists on God-centered love then the husband must follow. If a mother insists on it the father must follow. If the grandchildren or children insist, the parents, grandparents and brothers and sisters must also follow. In that way, the family becomes the central foundation. As a result of the fulfillment of our human portion of responsibility the love of heaven, the love of earth, the love of the family, the love of parents and the love of brothers and sisters will all be realized.

Was it due to God’s kindly nature that He endured a path of suffering through the millennia of the providence of restoration? How did God continue His providence of salvation for tens of thousands of years without becoming exhausted? It is not because He is all-knowing and almighty. It is because He has been walking the path of love for the sake of His beloved sons and daughters. Therefore, it is the power of love that has enabled God to triumph over a path of tribulation, feeling as if a thousand years were just one day. Is that correct? It is.

True brothers and sisters, true husband and wife, and true parents who embody the three subjects principle should appear in your family. They are that principle’s incarnation. You have to be true brothers and sisters to become a true husband or wife, do you not? And a true husband and wife have to appear in order for true parents to appear. When you stand in the position of true parents, you, of course, become a true husband or wife, and, furthermore, true children appear. True children stand in the position of object partners, becoming one with their parents’ consciousness and subject philosophy. Through love, they become one. Only love can bring these things into harmony. All elements and tiny creatures follow the path of love; they move towards the cells that can come into direct contact with the love that creates oneness with God – that is, human beings. So love requires sacrifice. You need to invest yourself. Because of the tradition of investing all of one’s life and possessions, entities at a lower level seek to invest their entire selves in service to those at higher levels. Thus, Darwin’s theory of evolution is not true but the logic of absorption through love can explain this. When a tiny creature serves by being absorbed as an element used to create beings of a higher order, how much will their value increase?

You should know how to love nature and love people. You should know that those who cannot love people or love nature cannot love God. Because all things of creation are symbols of God and because people are beings of His substance, those who know how to love all things of creation and people will come to love God.

All birds and animals exist in pairs. They harmonize with each other in love. Flowers and butterflies relate as two opposite poles, yet harmonize with each other. This is the harmonious relationship of heaven and earth. The opposite poles of the universe create harmony through love. It’s the same with migratory birds. Birds in the south fly to the north, and birds in the north fly to the south, loving each other back and forth across the regions. In so doing, they revolve eternally around love. People learn about love through the textbooks in the museum God created. When people and God love each other in joy, all the things in heaven and earth follow the rhythm and harmonize around them. If God likes this, and loves this, the angelic world will also like it. The entire created world will like it too, applauding and offering praise. Songbirds will sing praises, and beautiful flowers will offer praises through their fragrances. This created world exists in order to expand the fragrant atmosphere in which the central personages of the highest love can enjoy themselves. Even the ugly-looking toads croak “wook, wook, wook,” when they make love. How charming! They kick with their legs and move them up and down while making love. What a delightful scene! This is the highest art.

Connections are made beginning in extremely small places. Your individual self is also a life in which 400 trillion cells are connected. Among all beings in the ideal world of creation centered on God’s love – that is, the great universe – there is not even one that is born outside God’s heart. A poet who feels such a thing must be a great poet. If there were a poet who could feel and express the cosmic heart when he saw a shaking leaf, he would have to be a poet of the universe. We have not thought about how everything in heaven and earth that unfolds around us without our being aware of it exists together with God’s love. When you enter into a mystical state of mind, you can see that the principle of the universe is contained in one small grain of sand and how the endless and inexhaustible harmony of the universe is contained in one atom. We cannot deny that all existence is a result of some unknown yet complex force. Beyond the molecules there are atoms, and beyond the atoms there are elementary particles. These things, rather than existing unconsciously, exist with a certain consciousness and purpose. Thus, you should thoroughly understand that all existing beings have come about through God’s loving hand. So they are inevitably connected to God in heart.

Why did God create human beings? It was in order to fulfill love. This love does not start with God; it is found in His love partner. Without a partner, it cannot be found. For God to attain the most precious thing, He needs a partner. God cannot experience it without a partner, which is why He created one. God seeks a partner so that He can realize absolute love through that partner. Therefore, God exists for the sake of love. Even God exists for the sake of love. This is why love is so amazing.

Heart is the foundation of the original mind. Through heart God can pour out His infinite love centering on His purpose. Its value never changes. To discuss the value of God’s existence, we must discuss it by holding on to this love. Value is determined when the conditions are established for a reciprocal relationship. Joy starts from God’s heart, and its purpose is realized in human beings. The heart of the invisible God manifests itself in the heart of a visible human being. When people with such a heart multiply horizontally and form families, these families become the center of the world. God blessed Adam and Eve to be fruitful and multiply so that they could have such a family. The ideal of the cosmos is established on the basis of being fruitful, multiplying and having dominion over all things.

God created the world in order to realize love. He created the universe so that He could rejoice over people and all things as they become one centering on His love and making a harmonious world of love. In so doing, He could rejoice over people as they become true husbands and wives centering on God’s love, creating families, tribes, races and a world of true love. He would be able to taste the joy of love by becoming one in love with such people. This was God’s ideal of creation.

Since love has the capacity to create, it never grows tired. With a heart of love, you never get tired, because you have the power of love. The energy spent is always replenished by more energy than is used up, no matter how much is invested. This is why you don’t mind making that effort, although to do so is hard and painful. How could you continue if you did not like it? On the path of true love, you cannot have an eternally unwilling heart. God’s essence does not include the concept of an enemy or the concept of evil. This is because His essence dwells within true love.

How did the universe begin? It started with God serving and pouring Himself out for the sake of the other. It started with God expending Himself. Then, what is the purpose in devoting oneself to creating one’s partner? After both have given all they have, what we gain is love. As long as we have love, we are happy, no matter how much we have invested. Since this is the love principle, God started the creation based on love. God would not invest in anything that would not produce a benefit. Giving all one has creates a minus, so why do you think He did it? Because love has the power to more than fill up any void, after expending and investing Himself, God gained love in return. True love does not become smaller as it is invested, but grows bigger and bigger the more it moves. Conversely, if the principle were that true love would grow smaller, God would be depleted through His investment. But the opposite is the case. True love grows bigger and bigger the more it is invested.

Love is like a nerve. Just as pulling a strand of hair pulls the entire body, just pulling love pulls the entire universe. Only when love moves will the entire universe turn in harmony.

What is love? Love provides the lubrication and guide rail upon which things can turn. Without love, there is no lubrication. Cars need lubricating oil to be able to move. Everything needs lubrication in order to move. And only love provides lubrication for the highest joy. Since its root is the omnipresent God, it does not disappear.

Then what is true love? Its essence is to give, to live for the sake of others and for the sake of the whole. True love gives, forgets that it has given, and continues to give without ceasing. True love gives joyfully. We find it in the joyful and loving heart of a mother who cradles her baby in her arms and nurses it at her breast. True love is sacrificial love, such as that of a devoted son who finds his greatest satisfaction through dedicating himself with all of his body and mind to helping his parents.

Citazioni sull'amore

Perché non possiamo eliminare di colpo Satana? Perché il Dio onnipotente non può farlo immediatamente? Perché questo problema ha a che fare con la linea di sangue. Se Dio avesse provato a rimuovere questo lignaggio tutto di un colpo, avrebbe dovuto sterminare l’intero genere umano. Se si dovesse estrarre il sangue che abbiamo ereditato da Satana, gli esseri umani scomparirebbero. Scomparirebbero anche Adamo ed Eva. L’umanità dovrebbe essere schiacciata completamente. Perché Dio non poteva eliminare Adamo ed Eva e crearne dei nuovi? Dio non può creare le persone daccapo. L’amore è l’alfa e l’omega, l’inizio e la fine. Questo è diventato il modello ideale. Perciò Dio non può colpire gli esseri umani che sono i partner oggetto di quell’amore. Dovete capire questo punto.

Innanzitutto, dovete realizzare la vostra parte di responsabilità. Poi, tutte le cose in cielo e sulla terra risuonano attorno ad un amore unificato. I rapporti fra padre e figlio, marito e moglie, fratelli e sorelle si uniscono tutti attorno al vero amore. Se una moglie insiste su un amore centrato su Dio, il marito deve seguirla. Se una madre insiste su questo tipo di amore, il padre deve seguirla. Se i nipoti o i figli insistono su questo, anche i genitori, i nonni e i fratelli e le sorelle li devono seguire. In questo modo, la famiglia diventa la base centrale. Quando la nostra parte di responsabilità umana è realizzata, l’amore del cielo, l’amore della terra, l’amore della famiglia, l’amore dei genitori e l’amore dei fratelli e delle sorelle saranno tutti realizzati.

È stato per la Sua natura benevola che Dio ha sopportato un corso di sofferenza durante le migliaia di anni della provvidenza di restaurazione? Come ha potuto continuare la Sua provvidenza di salvezza per decine di migliaia di anni senza sfinirsi? Non è perché è onnisciente e onnipotente, ma perché ha percorso la via dell’amore per i Suoi amati figli e figlie. Perciò è il potere dell’amore che ha permesso a Dio di trionfare su un cammino di tribolazione, sentendo come se mille anni fossero solo un giorno. È esatto? Sì.

Nella vostra famiglia devono apparire dei veri fratelli e sorelle, un vero marito e moglie e dei veri genitori che incarnano il principio dei tre soggetti. Sono l’incarnazione di quel principio. Dovete essere dei veri fratelli e sorelle per diventare dei veri marito e moglie, non è vero? E perché possano apparire dei veri genitori devono apparire un vero marito e una vera moglie. Quando siete in posizione di veri genitori voi, naturalmente, diventate un vero marito o una vera moglie, e inoltre appaiono dei veri figli. I veri figli sono nella posizione di partner oggetto, unendosi alla coscienza e alla filosofia soggettiva dei loro genitori. Si uniscono attraverso l’amore. Solo l’amore può portare queste cose ad armonizzarsi. Tutti gli elementi e le creature minuscole seguono la via dell’amore; si muovono verso le cellule che possono entrare direttamente in contatto con l’amore che crea l’unità con Dio - ossia gli esseri umani. Quindi l’amore richiede sacrificio. Avete bisogno di investire voi stessi. Grazie alla tradizione di donare completamente la propria vita e i propri beni, gli esseri a un livello più basso cercano di donare tutto se stessi servendo quelli che sono a livelli più alti. Perciò, la teoria dell’evoluzione di Darwin non è valida, mentre la logica dell’assorbimento attraverso l’amore può spiegare questo. Quando una creatura minuscola serve, lasciandosi assorbire come un elemento che viene utilizzato per creare degli esseri di ordine superiore, quanto aumenterà il suo valore?

Dovete saper amare la natura e amare le persone. Dovete sapere che quelli che non sanno amare le persone o amare la natura non possono amare Dio. Poi ché tutte le cose della creazione sono simboli di Dio e poiché le persone sono esseri della Sua sostanza, quelli che sanno amare tutte le persone e le cose del creato arriveranno ad amare Dio.

Tutti gli uccelli e gli animali esistono in coppia e si armonizzano tra loro nell’amore. I fiori e le farfalle stabiliscono un rapporto da due poli opposti, ma creano armonia tra loro. Questo riflette il rapporto armonioso tra il cielo e la terra. I poli opposti dell’universo creano armonia attraverso l’amore. È la stessa cosa per gli uccelli migratori. Gli uccelli del sud volano a nord e gli uccelli del nord volano a sud, amandosi tra loro mentre attraversano avanti e indietro le regioni. Nel far questo ruotano eternamente attorno all’amore. Le persone imparano l’amore attraverso i manuali del museo che Dio ha creato. Quando Dio e l’umanità si ameranno reciprocamente nella gioia, tutte le cose in cielo e sulla terra seguiranno quel ritmo e creeranno armonia attorno a loro. Se Dio amerà una cosa e la gradirà, la gradirà anche il mondo angelico. Piacerà anche a tutto il mondo della creazione, che offrirà lodi e applausi. Gli uccelli canori canteranno le lodi e i bei fiori offriranno un elogio attraverso i loro profumi. Il creato esiste per espandere la fragrante atmosfera in cui gli esseri umani, in posizione centrale, con l’amore più alto, possono essere felici. Persino i brutti rospi gracidano «cra, cra, cra», quando fanno l’amore. Com’è incantevole! Scalciano con le zampe e si muovono in su e in giù mentre fanno l’amore. Che scena deliziosa! Questa è arte suprema.

I collegamenti si fanno cominciando dalle cose estremamente piccole. Anche voi siete un corpo vivente composto da 400 trilioni di cellule collegate insieme. Fra tutti gli esseri del mondo ideale della creazione centrato sull’amore di Dio, cioè il grande universo, non ce n’è neanche uno che abbia origine al di fuori del cuore di Dio. Un poeta che riesce a percepire questo deve essere un grande poeta. Se ci fosse un poeta capace di sentire e di esprimere il cuore del cosmo vedendo tremare una foglia, dovrebbe essere un poeta dell’universo. Non abbiamo pensato a come tutte le cose del cielo e della terra, che si manifestano intorno a noi senza che ce ne accorgiamo, esistono con l’amore di Dio. Quando entrate in uno stato mistico, potete vedere che il principio dell’universo è contenuto persino in un granello di sabbia e che l’armonia infinita e inesauribile dell’universo è racchiusa in un atomo. Non possiamo negare che ogni essere esistente è il risultato di qualche forza complessa, anche se sconosciuta. Al di là delle molecole ci sono gli atomi, e al di là degli atomi ci sono le particelle elementari. Queste forme non esistono inconsciamente, ma con una determinata coscienza e scopo. Perciò, dovete assolutamente capire che tutti gli esseri esistenti hanno avuto origine attraverso le mani amorevoli di Dio e sono inevitabilmente collegati al Suo cuore.

Perché Dio creò gli esseri umani? Per realizzare l’amore. Questo amore non comincia da Dio; si trova nel Suo partner d’amore. Senza un partner non è possibile trovarlo. Per ottenere la cosa più preziosa, Dio ha bisogno di un partner. Dio non può sperimentarla senza un partner ed è per questo che ne ha creato uno. Dio cerca un partner in modo da poter realizzare l’amore assoluto attraverso di lui. Perciò Dio esiste per l’amore. Persino Dio esiste per l’amore. Ecco perché l’amore è così straordinario.

Il cuore è la base della mente originale. Attraverso il cuore Dio può riversare il Suo amore infinito centrandosi sul Suo scopo. Il suo valore non cambia mai. Se vogliamo discutere sul valore dell’esistenza di Dio, dobbiamo discuterne restando aggrappati a questo amore. Il valore è determinato quando sono stabilite le condizioni per un rapporto reciproco. La gioia inizia dal cuore di Dio e il suo scopo si realizza negli esseri umani. Il cuore del Dio invisibile si manifesta nel cuore di un uomo visibile. Quando le persone con questo tipo di cuore si moltiplicano a livello orizzontale e formano delle famiglie, queste famiglie diventano il centro del mondo. Dio diede ad Adamo ed Eva la benedizione di essere fecondi e di moltiplicarsi in modo da poter avere questa famiglia. L’ideale del cosmo è stabilito sulla base di essere fecondi, moltiplicarsi e avere il dominio su tutte le cose.

Dio creò il mondo per realizzare l’amore. Creò l’universo in modo da poter gioire delle persone e di tutte le cose quando si uniscono con al centro il Suo amore e formano un mondo d’amore in armonia. In questo modo Egli avrebbe potuto gioire quando le persone sarebbero diventate dei veri mariti e mogli centrati sul Suo amore e avrebbero creato delle famiglie, delle tribù, dei popoli e un mondo di vero amore. Dio avrebbe potuto assaporare la gioia dell’amore unendosi a queste persone nell’amore. Questo era il Suo ideale di creazione.

Poiché l’amore ha la capacità di creare, non si stanca mai. Con un cuore d’amore non vi stancate mai perché avete la forza dell’amore. L’energia che è stata investita è sempre rifornita di un’energia superiore a quella consumata, non importa quanto sia stato investito. Ecco perché non vi dispiace compiere quello sforzo, anche se è difficile e doloroso. Come potreste continuare se non vi piacesse? Sulla via del vero amore non potete avere un cuore che è eternamente riluttante. L’essenza di Dio non comprende il concetto di nemico o il concetto di male, perché la Sua essenza dimora nel vero amore.

Come ha avuto inizio l’universo? È iniziato con Dio che serviva e investiva Sé stesso per amore degli altri. È iniziato con Dio che consumava Sé stesso. Allora, che scopo ha dedicarsi a creare il proprio partner? Dopo che entrambi hanno dato tutto ciò che hanno, quello che ottengono è l’amore. Pur di avere l’amore siamo felici, non importa quanto abbiamo investito. Poiché questo è il principio dell’amore, Dio iniziò la creazione sulla base dell’amore. Dio non investe in qualcosa che non produrrebbe un beneficio. Se uno dà tutto ciò che ha, si crea un meno, allora perché pensate che Dio l’abbia fatto? Dal momento che l’amore ha il potere di riempire qualsiasi vuoto, dopo che Dio ebbe consumato e investito Sé stesso, in cambio ottenne l’amore. Il vero amore, quando è investito, non diventa più piccolo, ma più si muove più diventa grande. Viceversa, se il principio portasse ad una diminuzione del vero amore, investendo Sé stesso Dio si svuoterebbe. Invece è il contrario. Il vero amore più è investito, più diventa grande.

L’amore è come un nervo. Proprio come tirando un capello si tira tutto il corpo, così tirando l’amore si tira l’intero universo. Solo quando l’amore si muove, tutto l’universo girerà in armonia.

Che cos’è l’amore? L’amore fornisce la lubrificazione e la rotaia su cui tutte le cose possono scorrere. Senza l’amore non c’è lubrificazione. Le macchine hanno bisogno di olio lubrificante per potersi muovere. Tutto ha bisogno di lubrificazione per muoversi e solo l’amore fornisce la lubrificazione per la gioia più grande. Poiché la sua radice è il Dio onnipresente, non scompare.

Che cos’è il vero amore? La sua essenza consiste nel dare, nel vivere per il bene degli altri e per il bene dell’insieme. Il vero amore dà, dimentica di aver dato e continua a dare incessantemente. Il vero amore dà con gioia. Lo troviamo nel cuore pieno di gioia e di amore di una madre che culla tra le braccia il suo bambino e lo nutre al suo petto. Il vero amore è un amore che si sacrifica, come quello di un figlio devoto che trae la sua soddisfazione più grande dall’aiutare i genitori.

사랑에 관한 말씀

사탄을 왜 대번에 못 떼어 버리느냐? 왜 하나님이 능력 많으시면서 대번에 못 떼어 버리느냐? 핏줄이 연결돼 있기 때문입니다. 한꺼번에 뽑아 버리고 없애 버리면 인류를 전부 다 멸종시켜야 되는 겁니다. 사탄의 피를 받은 것을 한꺼번에 빼 버리면 인류가 없어져야 됩니다. 아담과 해와까지 없어집니다. 때려 부숴야 됩니다. 왜 하나님은 아담과 해와를 때려 부수고 다시 못 만드느냐? 다시 만들게 안 돼 있습니다. 사랑은 알파이자 오메가이기 때문에, 첫번이자 영원이기 때문에, 그런 이상적 기준으로 되었기 때문에 그 사랑적인 대상적 사람은 칠 수 없습니다. 그걸 알아야 됩니다.

무엇보다도 먼저 책임분담을 확실히 알아야 됩니다. 책임분담을 완성하기 위해 하늘과 땅과 모든 것은 하나된 사랑을 중심삼은 공명권이라는 것을 알아야 합니다. 부자 관계, 부부 관계, 형제 관계가 전부 다 참사랑을 중심삼고 통일을 이루고 있습니다. 하나님을 중심한 사랑을 들고 나오는데 있어서 아내가 들고 나올 때는 남편이 따라가지 않을 수 없고 어머니가 들고 나올 때는 아버지가 따라가지 않을 수 없고, 손자나 아들딸이 들고 나올 때는 조부모, 부모, 형제들이 모두 따라가지 않을 수 없습니다. 그래서 가정이 중심된 모든 것의 기반이 되는 것입니다. 그것은 책임분담을 완수함으로써 하늘의 사랑, 땅의 사랑, 친족의 사랑, 부모의 사랑, 형제의 사랑이 이루어지는 것입니다.

하나님이 수천 년 동안 복귀섭리를 하시면서 수난길을 거쳐온 것은 하나님이 마음이 좋아서 참고 나온 것일까요? 하나님이 지금까지 인류 역사 수만 년 동안 구원섭리를 해 나오면서도 아직까지 지치지 않고 계속하는 그 원인이 어디 있느냐? 전지전능하시기 때문에 그렇다? 아닙니다. 사랑의 길을 찾아 나오기 때문에, 사랑의 아들딸을 찾아 나오기 때문입니다. 그렇기 때문에 천년을 하루와 같이 수난길을 넘고 넘을 수 있는 위대한 힘은 사랑이었느니라! 그거 맞아요? 맞습니다.

여러분 가정에서 3대 주체사상의 실체를 갖춘 참형제 참부부 참부모가 나와야 됩니다. 실체 존재입니다. 참형제가 되어야 참부부가 나오지요? 참부부가 나와야 참부모가 나옵니다. 참부모의 자리에 서면, 참부부가 되는 것은 물론이고 참자녀가 되는 것입니다. 부모의 의식, 주체사상을 중심삼고 그대로 대상적인 입장에서 하나되는 것입니다. 사랑으로 하나되는 것입니다. 사랑만이 이 모든 것을 화합할 수 있습니다. 모든 원소들도, 미물들도 사랑길을 찾아가는 것입니다. 하나님과 일체 될 수 있는 사랑과 직접 접할 수 있는 세포를 찾아가는 것입니다. 그것이 인간입니다. 그렇기 때문에 사랑을 위해서는 희생해야 되는 것입니다. 투입해야 됩니다. 생명과 재산을 다 투입한 전통이 있기 때문에 급이 낮은 것은 급이 높은 거기에 자기의 모든 것을 투입하려고 하는 것입니다. 그렇기 때문에 다윈의 진화론이 아니라, 사랑을 중심삼고 흡수하는 논리입니다. 제2의 가치적인 내용을 창조하는 데에 창조 요소로서 적용될 때는 미물인 현재의 입장에서 얼마나 가치가 높아지겠느냐 이겁니다.

자연을 사랑하고 사람을 사랑할 줄 알아야 된다는 것입니다. 사람을 사랑하지 못하고 자연을 사랑하지 못하는 사람은 하나님을 사랑할 수 없다는 걸 알아야 된다는 것입니다. 만물은 하나님의 상징적 존재요, 인간은 실체적 존재이기 때문에, 만물과 인간을 사랑할 줄 아는 사람은 하나님을 사랑하게 되는 것입니다.

모든 새나 동물은 쌍쌍으로 되어 있습니다. 서로가 사랑을 중심으로 화동합니다. 꽃과 나비는 극과 극이지만 서로 화합합니다. 이것은 천지 조화입니다. 우주의 극과 극이 사랑을 중심으로 화동이 벌어집니다. 철새도 마찬가지입니다. 남쪽에 있던 새가 북쪽으로 날아가고, 북쪽에 있던 새가 남쪽으로 날아가서, 지역을 넘나들면서 사랑을 이룹니다. 사랑을 중심으로 해서 영원히 돕니다. 인간은 이와 같은 사랑을 하나님이 지은 박물관의 교재를 통해서 배웁니다. 인간과 하나님이 좋아 사랑하면 천하의 모든 만물들은 거기에 박자를 맞춰 화동합니다. 하나님이 사랑하고 좋아하면 천사세계도 좋아하고, 이 모든 피조세계가 좋아 박수를 보내고 찬양을 보냅니다. 노래할 줄 아는 새는 노래를 부르며 찬양하고, 아름다운 꽃은 향기를 풍기며 찬양합니다. 최고 사랑의 주인공들이 즐거워 할 수 있는 향취의 분위기를 확장시키기 위한 것이 이 피조세계입니다. 보기에 흉측스러운 두꺼비도 사랑을 할 때는 '욱욱욱' 합니다. 얼마나 멋집니까? 다리를 척척 치고 뒷다리를 올렸다 내렸다 하면서 사랑하는 그 모습이 얼마나 근사합니까? 그것은 최고의 예술입니다.

인연(因緣)이란 지극히 작은 데서부터 맺어지는 것입니다. 여러분 개체도 4백조 개나 되는 세포로 인연되어 있는 생명체입니다. 하나님의 사랑을 중심한 창조이념세계, 즉 대우주의 모든 존재물은 어느 것 하나도 하나님 심정 밖에서 생겨난 것이 없습니다. 이런 것을 느끼는 시인은 위대한 시인일 것입니다. 하나의 나뭇잎이 흔들리는 것을 보고 천주적(天宙的)인 심정을 느껴 그것을 표현할 수 있는 시인이 있다면 그는 우주적인 시인일 것입니다. 우리 주위에 우리도 모르게 벌어져 있는 천하만상(天下萬象)이 하나님의 사랑과 더불어 존재하는 것들이라는 사실을 몰랐습니다. 신령한 경지에 들어가 보면 조그만 모래 한 알에도 우주의 이치가 들어 있고, 하나의 원자(原子)에도 무궁무진한 우주의 조화가 들어 있다는 것을 알 수 있습니다. 존재하는 모든 것은 잘 알 수는 없지만 어떤 복합적인 힘을 통해 나타난 결과라는 것을 부정할 수 없습니다. 분자를 지나 원자, 원자를 지나 소립자…. 이런 것들이 무의식적으로 존재하는 것이 아니라 어떠한 의식과 목적을 갖추고 존재하는 것입니다. 그렇기 때문에 존재하는 모든 것은 하나님의 사랑의 손길을 거쳐 나온 것이요, 반드시 하나님과 심정적인 관계를 맺고 존재하고 있다는 사실을 철두철미하게 알아야 되겠습니다.

하나님께서 왜 사람을 지었느냐, 사랑을 이루기 위해서입니다. 그 사랑은 하나님으로부터 시작하는 것이 아닙니다. 상대로 부터 찾아지는 것입니다. 상대가 없으면 찾을 수가 없습니다. 하나님이 최고의 귀한 것을 성사시키기 위해서는 상대가 필요한 것입니다. 하나님도 상대가 없으면 안 됩니다. 그래서 상대를 지은 것입니다. 하나님 자신도 상대로부터 절대적인 사랑을 이룰 수 있게끔 상대를 찾아가는 것입니다. 그러므로 하나님도 사랑을 위한다는 것입니다. 사랑을 위해서 하나님도 계시는 것입니다. 사랑이 놀라운 것이 이것입니다.

무한하신 하나님의 사랑이 목적을 중심삼고 사랑할 수 있는 본마음의 바탕, 이것이 바로 심정입니다. 그 가치는 변하지 않는 것입니다. 하나님의 존재 가치를 논하려면 이 사랑을 붙들고 논해야 합니다. 가치라는 것은 상대적 여건이 이루어진 가운데에서 결정되는 것입니다. 기쁨이라는 것은 하나님의 심정에서부터 출발하는 것입니다. 그 목적은 어디에서 이루어지느냐 하면 인간에게서 이루어지는 것입니다. 보이지 않는 하나님의 심정이 보이는 인간의 심정에서 현현되는 것입니다. 그러한 심정을 지닌 인간이 횡적으로 뻗어 나가 가정을 이루게 되면 그 가정이 세계적으로 뻗어 나가 세계의 중심이 되는 것입니다. 그런 가정을 이루라고 하나님께서 아담과 해와에게 생육하고 번식하라는 축복을 하신 것입니다. 천주주의는 생육하고 번식해서 만물을 주관하는 그 바탕 위에서 성립되는 것입니다.

사랑의 실현을 위해 이 세상을 창조하신 하나님이었습니다. 인간과 만물이 하나님의 사랑을 중심으로 하나되어 화기애애한 사랑의 세계를 이루는 것을 보고 기뻐하기 위해서, 그리고 인간이 하나님의 사랑을 중심으로 참된 부부의 인연을 맺고, 참된 사랑의 가정과 종족, 민족, 세계를 이루는 것을 보시고 기뻐하시기 위해서, 그리고 그러한 인간과 사랑으로 하나됨으로써 사랑의 기쁨을 맛보기 위해서 피조세계를 창조한 하나님이었습니다. 바로 이것이 하나님의 창조의 이상이었던 것입니다.

사랑에는 창조능력이 있기 때문에 지치지 않습니다. 사랑의 마음을 가지면, 아무리 투입해도 소모된 에너지 이상 언제나 보충할 수 있는 사랑의 힘이 있기 때문에 지치지 않는 것입니다. 그래서 어렵고 고통스럽더라도 싫지 않은 것입니다. 그것이 싫으면 어떻게 가겠어요? 사랑을 위하는 길에는 싫은 마음을 영원히 가질 수 없는 것입니다. 참사랑을 위하는 길에는 영원히 싫은 마음이 있을 수 없습니다. 하나님의 본질에는 원수의 개념이 없습니다. 악의 개념이 없다는 것입니다. 참사랑 가운데 있기 때문입니다.

우주가 어떻게 출발했느냐? 하나님을 두고 볼 때 전부가 위하는 데서부터, 투입하는 데서부터 출발한 것입니다. 자기를 소모한 데서부터 시작된 것입니다. 그러면 자기를 소모해 가지고 상대를 만들어서 무엇을 하자는 것이냐? 둘 다 소모하는데, 소모하고 얻는 것이 사랑입니다. 사랑만 가지면 아무리 소모해도 좋다는 말입니다. 그러한 개념이 사랑이기 때문에 사랑을 중심삼고 하나님이 창조를 시작한 것입니다. 하나님이 손해나는 일을 한 것이 아닙니다. 투입하는 것은 손해인데, 하나님이 왜 그렇게 했겠어요? 사랑은 모든 것을 채우고도 남을 수 있는 힘이 있기 때문에, 소모시켜서 투입했지만 그 대신 사랑을 찾아오는 것입니다. 참사랑은 투입할수록 점점 작아지는 것이 아니고, 움직이면 움직일수록 커가는 것입니다. 그렇지 않고 참사랑이 작아진다는 원리라면 하나님 자체가 투입해가지고 소모되는 것입니다. 반대가 된다는 것입니다. 참사랑은 투입하면 투입할수록 커가는 것입니다.

사랑은 신경과 같습니다. 우리가 머리카락 하나를 당기면 몸 전체가 끌려오는 것과 마찬가지로 사랑만 당기면 우주가 끌려오고, 사랑만 움직이면 우주가 다 화해 돌아가게 됩니다.

사랑이란 뭐냐? 돌아갈 수 있는 윤활작용(潤滑作用)과 궤도작용를 해주는 것입니다. 사랑 없이는 윤활역할(軌道役割)이 안 됩니다. 자동차도 움직이게 하려면 기름을 쳐야 합니다. 운동하는데는 윤활작용이 있어야 합니다. 무엇이든지 운동하려면 윤활작용을 해야 합니다. 그러니까 최고의 기쁨의 윤활작용을 하는 것은 사랑밖에 없습니다. 그것은 뿌리가 무소부재한 하나님이기 때문에 없어지지 않습니다.

그렇다면 참사랑이란 어떤 사랑입니까? 참사랑의 본질은 위함을 받겠다는 사랑이 아니고 남을 위해, 전체를 위해 먼저 베풀고 위해주는 사랑입니다. 주고도 주었다는 사실 자체를 기억하지 않고 끊임없이 베푸는 사랑입니다. 기쁨으로 주는 사랑입니다. 어머니가 자식을 품에 안고 젖을 먹이는 기쁨과 사랑의 심정입니다. 자식이 부모 앞에 효도하며 기쁨을 느끼는 그런 희생적 사랑입니다.

Citações sobre o amor

Porque Satanás não pode ser apartado de uma vez? Porque o Deus todo poderoso não o aparta de imediato? Porque há uma conexão de linhagem. Se tudo for extraído e removido de uma só vez, a humanidade seria liquidada. Se Deus removesse o sangue de Satanás que o homem recebeu como herança, a humanidade então seria destruída. Até Adão e Eva desapareceriam. Satanás tem que ser completamente surrado. Porque Deus não pode eliminar Adão e Eva e recriá-los? Eles não poderiam ser recriados. O amor é o alfa e o ômega. Como o amor é o começo e é também eterno, e devido a existência de tal padrão ideal, eis então que os seres humanos, como objetos do amor, não poderiam ser destruídos. Precisam compreender isso.

Antes de mais nada, o que deve ser compreendido claramente é a porção de responsabilidade humana. Através do cumprimento dela tudo no Céu e terra é harmonizado com base no amor unificado. As relações entre pais e filhos, entre esposo e esposa, entre irmãos e irmãs, são todas unificadas com base no amor verdadeiro. Se a esposa insistir no amor centrado em Deus, então o esposa terá quê seguí-la. Quando a mãe ostenta o amor verdadeiro, o pai não pode fazer outra coisa se não seguir atrás dela. E os filhos e netos ao portarem o amor verdadeiro não deixam outra alternativa para seus avós, pais e irmãos a não seguirem a eles. Desta forma, a família se torna o fundamento central. Como um resultado do cumprimento da porção de responsabilidade humana, o amor do céu, o amor da terra, o amor da família, o amor dos pais e o amor fraternal são todos substancializados.

Será que Deus tem suportado atravessar o caminho do sofrimento durante os milhares de anos da providência de restauração por que Ele gosta disso? Qual o motivo pelo qual Deus tem continuado até agora com a providência de salvação, sem esmorecer, ao longo das incontáveis dezenas de milhares de anos da história humana? Isto não é devido a Ele ser onisciente e onipotente, mas sim, devido a Ele estar trilhando o caminho do amor em busca dos seus amados filhos e filhas. Por isso, o amor poder do amor é o que possibilita a Deus triunfar num caminho de milhares de anos de tribulações, sentindo estes como se fossem apenas um dia. Isto está certo? Sim, é certo.

Os verdadeiros irmãos e irmãs, verdadeiro esposo e esposa e verdadeiros pais, que encarnam a filosofia dos três mestres, deviam aparecer na família de vocês. Eles são substancializações desses ideais. Vocês têm que ser verdadeiros irmãos e irmãs, para se tornarem verdadeiro esposo e esposa, não é verdade? E verdadeiro esposo e esposa têm que aparecer para que verdadeiros pais possam aparecer. Quando vocês permanecem na posição de verdadeiros pais, certamente, tornam-se verdadeiro esposo e esposa, e, além disso, verdadeiros filhos aparecem. Como companheiros na posição de objeto, eles unem-se com o conhecimento e filosofia de mestres, dos seus pais. Somente o amor pode harmonizar todas estas coisas. Todos os elementos e criaturas minúsculas seguem o caminho do amor; eles movemse em direção às células que podem entrar em contacto direto com o amor que cria unidade com Deus. Ou seja, os seres humanos. Assim, o amor requer sacrifício. Investimento de si próprio é necessário. Devido ao princípio universal de investir toda a vida, os seres a um nível mais baixo procuram investir todo o seu ser naqueles que existem a níveis mais elevados. Portanto, não é a teoria de evolução de Darwin, mas a lógica da absorção através do amor. Quando uma criatura minúscula é usada como elemento para criar seres de valor imediatamente superior, quanto se elevará em valor?

Vocês devem saber como amar a natureza e como amar todas as pessoas. Todos vocês devem entender que quem não consegue amar as pessoas e não consegue amar a natureza, também não consegue amar a Deus. As coisas da criação são a existência simbólica de Deus. Devido a que a humanidade é a existência substancial de Deus, aqueles que sabem como amar a criação e a humanidade irão amar a Deus.

Todas as aves e animais existem aos pares, e centrados no amor, entram em concordância mútua. As flores e borboletas estão em pólos distantes da criação, porém, harmonizam-se mutuamente. Esta é a harmonia do universo. Os pólos extremos do universo produzem harmonia através do amor. Isto também é verdade para as aves migratórias. As aves que antes estavam no sul voam para o norte e as que estavam no norte voam para o sul e ao visitarem aqui e acolá efetivam o amor. Fazendo o amor como centro, eles giram eternamente. O ser humano aprende um amor como este, através do material didático do museu criado por Deus. Quando Deus e o ser humano simpatizam-se e amam um ao outro, todos os seres criados no universo entrarão em ressonância e se harmonizariam com eles. Se Deus ama e gosta, o mundo angélico também vem a gostar, e todos os seres da criação gostarão, aplaudindo e exaltando a Deus. As aves que cantam entoariam seus cânticos louvando a Deus, bem como as flores exalariam seus perfumes para louvar. O mundo criado existe para expandir a atmosfera de fragrâncias onde os grandes protagonistas do amor possam se satisfazer. Mesmo um sapo pavoroso ao fazer amor faz “uc, uc, uc”. Que visão cheia de beleza?! Quão bela é cena deles fazendo amor esticando suas pernas e movendo-as para cima e para baixo! Isto é a maior de todas as formas de arte.

A afinidade é produzida a partir daquilo que é extremamente pequeno. Os senhores, como indivíduos, também são corpos vivos onde seus 400 trilhões de células estão se relacionando em afinidade. Nada no mundo do ideal de Deus, centrado no amor verdadeiro, ou seja, nenhum ser existente no macrocosmo, veio a existir fora do coração e do amor de Deus. O poeta que venha a sentir esta realidade será um grande poeta. Se existir um poeta que possa sentir o coração do universo na visão do balançar de uma simples folha e dar expressão a este sentimento, ele será um poeta universal. Nós não imaginamos o fato de que tudo ao nosso redor, e até mesmo o desconhecido por nós, todas as coisas da criação, existem junto ao amor de Deus. Se entrarmos em um estado místico espiritual, poderemos ver que até mesmo um pequeno grão de areia contém o princípio do universo e até mesmo em um átomo está contida a infindável harmonia universal. Mesmo que não possamos saber muito sobre todas as coisas existentes, não podemos negar que todas são seres resultantes de uma força unificadora ainda desconhecida. Por trás das moléculas estão os átomos, por trás dos átomos estão as partículas... todas estas coisas não existem de forma inconsciente, mas sim, são seres com uma consciência e um propósito. Este é o porquê de todas as coisas existentes virem a existir pelas mãos de Deus. Entendam plenamente o fato de vocês existirem indubitavelmente em uma relação com o coração de Deus.

Por que Deus criou o homem? Para realizar o amor. Este amor não começa a partir de Deus, é encontrado a partir do parceiro recíproco. Sem haver um parceiro recíproco não é possível se encontrar o amor. Para Deus poder realizar as coisas mais preciosas, Ele necessita de um parceiro. Deus não pode ficar sem um parceiro. Por este motivo, Ele criou este parceiro. O próprio Deus busca ao seu parceiro de forma a poder conseguir o amor absoluto dele. Por esse motivo, até mesmo Deus vive para o amor. E também, é devido ao amor que Deus existe. O amor é algo surpreendente.

Conseqüentemente, o coração é a base do ilimitado amor de Deus e do desejo original de amar centrado em um propósito. Este valor é imutável. Ao argumentarmos sobre o valor de Deus, não podemos fazê-lo sem nos ater a este amor. Valor é algo definido em meio à inevitável condição de um parceiro recíproco. A alegria parte do coração de Deus. E ao perguntarmos onde este propósito é realizado, vemos que este se realiza a partir do ser humano. O coração invisível de Deus se manifesta através do coração visível do ser humano. O ser humano, portador deste coração, ao se expandir horizontalmente, forma uma família e esta família, ao se estender em nível mundial, se torna o centro deste mundo. Pretendendo estabelecer tal família, Deus abençoou Adão e Eva para que crescessem e multiplicassem. Crescer, multiplicar, e dominar a criação é o fundamento sobre qual vem a existir a ideologia cósmica.

Deus criou este mundo para realizar o amor. Criou-o para sentir alegria ao ver um mundo de amor, paz e harmonia onde o homem e a criação se tornam um só através do amor Dele. Também, para sentir felicidade ao ver o ser humano centrado em Seu amor, criar os laços de verdadeiro casal e realizar uma verdadeira família, tribo, povo e mundo de amor. Deus criou para que Ele fosse feliz ao experimentar o gosto da alegria de ser um só com a humanidade através do amor. Tal era o ideal da criação de Deus.

Devido ao amor possuir o poder de criação ele não se cansa. Possuindo um coração de amor, não importa o quanto se invista, uma quantidade maior do que a energia exaurida sempre será reposta e devido ao amor possuir tal força ele nunca se extingue. Assim, por maiores que sejam as dores e as dificuldades, ele não se desagrada. O que aconteceria se ele se desagradasse? No caminho do amor nunca será possível haver sentimentos de aversão. Na essência de Deus não há o conceito de inimigo, não há o conceito de mal. Isto porque Deus existe em meio ao amor verdadeiro.

Como começou o universo? Ao observarmos Deus vemos que o universo começou a partir do ponto em que Ele investiu-Se e deu-Se por completo. Começou no ponto onde Deus exauriu a si mesmo. Assim, após exaurir a Si para criar um objeto de amor, o que deve ser feito? Os dois então se exaurem completamente e como fruto desta exaustão surge o amor. Possuindo o amor não importa o quão exausto se esteja você se sente bem. Devido a esta noção de amor, Deus iniciou o ato da criação centrado no amor. Deus não estavam agindo de forma a se prejudicar. Por que então Deus depositou a Si mesmo apesar de ser isso um prejuízo? Porque o amor possui a força para poder preencher a tudo e ainda se fazer restar, e devido a isso, ao se investir e ir a exaustão, pode-se encontrar o amor no lugar do que se doou. O amor quanto mais é investido, ao invés de gradualmente se reduzir, aumenta a medida em que mais é movimentado. Se assim não ocorresse, mas ao contrário, houvesse o princípio de que o amor verdadeiro diminuísse, nesse caso, Deus ao investir de Si mesmo se consumaria. O amor verdadeiro, no entanto, é algo que ao ser investido, quanto mais se investe mais ele aumenta.

O amor se parece com os nervos. Se puxamos apenas um simples fio de cabelo nosso, todo o corpo sente-se arrastado, e da mesma forma, puxando-se apenas o amor, o universo todo é arrastado. Assim, se apenas o amor for movimentado, o universo inteiro girará em harmonia.

O que é o amor? Ele provê a lubrificação e guia a órbita pela qual as coisas giram. Sem o amor não há a função de lubrificação. Para que os carros se movimentem é necessário colocar-se óleos lubrificantes. Ao haver movimentação deve haver ação lubrificante. Qualquer coisa que pretenda se movimentar deve ser lubrificada. Apenas o amor provê a lubrificação para a mais elevada das alegrias. Sua raiz é a onipresença de Deus e por isto ele não se extingue.

Então o que é amor verdadeiro? Sua essência é dar, viver para o benefício dos outros e para o benefício do todo. Amor verdadeiro dá, esquece que deu, e continua a dar sem cessar. Amor verdadeiro dá alegremente. Encontramos este amor no coração alegre e amoroso de uma mãe que embala seu bebê em seus braços e o amamenta em seu peito. Amor verdadeiro é amor sacrifical, tal como de um filho dedicado que encontra sua maior satisfação através de se dedicar com todo seu corpo e mente para auxiliar seus pais.

Цитати про любов

Чому сатану не можна так просто усунути? Чому могутній Бог не може усунути його одразу? Тому що все пов’язано з лінією крові. Якщо спробувати видалити сатану, висмикнувши все одночасно, то доведеться знищити весь людський рід. Якщо видалити всю сатанинську кров, то людство повинно буде зникнути. Це торкнеться навіть Адама і Єви. Доведеться знищити всіх. Чому ж тоді Бог не може знищити Адама та Єву й створити все знов? Тому що так просто не можна зробити. Любов є Альфа і Омега. Виникнувши, вона пролягає у вічність. Оскільки вона є таким ідеалом, Бог не може викорінити людину, яка є об’єктом Його любові. Ви маєте це знати.

Насамперед необхідно чітко знати, в чому полягає ваша частка відповідальності. Зрозумійте, що для того, щоб її виконати, небеса, земля та все інше, завдяки єдиній любові, входить у резонанс. Стосунки батька й сина, подружні стосунки, братньо-сестринські стосунки — всі вони єдині завдяки істинній любові. Якщо дружина має Божу любов, то чоловік не зможе за нею не піти. Коли господарем Божої любові є мати, то батько обов’язково піде за нею. Якщо вона буде у онуків або дітей, то дідусь, бабуся, батьки, брати та сестри не зможуть не піти. Тому родина є центром, основою всього. Отже, завдяки виконанню частки відповідальності любов Небес, любов землі, любов родичів, батьків, братів та сестер стає реальністю.

Бог тисячоліттями йшов болісним шляхом провидіння відновлення. Думаєте, Він терпляче пройшов цим шляхом страждань, тому що отримував від цього задоволення? Чому Він досі невпинно вершить провидіння спасіння? Адже історія людства налічує вже десятки тисяч років! Може, причина в тому, що Він всезнаючий та всемогутній? Ні, справа не в цьому. Просто Він іде дорогою любові, розшукуючи улюблених дітей. Отже, любов — велика сила, адже вона допомагає пережити тисячолітній шлях страждань, як один день! Чи вірно я кажу? Вірно!

В ваших сім’ях повинні з’явитися істинні брати та сестри, істинне подружжя та істинні батьки, які являються втіленням «Філософії трьох суб’єктів», реальним втіленням. Після істинних братів і сестер з’являється істинне подружжя, вірно? А після них — істинні батьки. Обійнявши положення істинних батьків, ви природним чином стаєте істинним подружжям та істинними дітьми. Зайнявши положення об’єкта, ви повністю об’єднуєтесь зі свідомістю Батьків, філософією суб’єктів. Єдність досягається за допомогою любові. Тільки любов може привести всіх до злагоди. Усі хімічні елементи та мікроорганізми теж йдуть шляхом любові. Вони прагнуть до створення клітин, здатних безпосередньо доторкнутися до любові, завдяки якій вони можуть стати єдиним цілим з Богом. Ось що таке людина! Отже, заради любові треба жертвувати. Необхідна самовіддача. Існує традиція повного присвячення життя та майна, згідно з якою істоти, які знаходяться на більш низькому рівні, прагнуть віддати все, що в них є, заради істот, які знаходяться на більш високому рівні. Тому, одні істоти поглинаються іншими, керуючись логікою любові, а не теорією еволюції Дарвіна. Уявляєте, наскільки цінність новоствореної істоти перевищує цінність мікроорганізмів, які стали матеріалом для її створення?

Треба навчитися любити природу та людей. Зрозумійте, якщо ви їх не любите, ви не зможете полюбити й Бога. Все існуюче є символічним втіленням Бога, а людина — Його субстанційним втіленням. Отже, той, хто вміє любити творіння та людину, любить і Бога.

Усі птахи та тварини існують у парах. Вони досягають гармонії одне з одним, завдяки любові. Квіти й метелики гармонійно поєднуються один з одним, хоча навіть і є представниками різних полюсів. Це — всесвітня гармонія. Різні полюси Всесвіту приходять до гармонії, завдяки любові. Той самий принцип стосується й перелітних птахів. Ті з них, які живуть на півдні, летять на північ, а ті, що живуть на півночі, летять на південь. Вони втілюють любов, мандруючи між регіонами. Любов — це центр вічного обертання. Людина вчиться любові в музеї учбових посібників, створеному Богом. Коли людина та Бог подобаються один одному й люблять один одного, все, що існує у Всесвіті, приходить у гармонійний рух, підстроюючись під них. Якщо Бог когось любить, цей «хтось» сподобається світу ангелів і всьому світу творіння. Світ вибухне громом оплесків, віддаючи хвалу цьому «комусь». Птахи вміють співати, тому вони виражають хвалу піснею, а чудові квіти — своїм ароматом. Світ творіння існує для того, щоб оточити пахучою атмосферою радості володарів найвищої любові. Навіть огидні на вигляд жаби здаються досить симпатичними, коли висловлюють один одному любов квакаючи: «уук-уук-уук». Вони виглядають дуже витончено, коли в запалі любові швидко-швидко б’ють своїми задніми лапками. Це — найвище мистецтво!

Все існуюче, починаючи з найдрібніших елементів, пов’язане між собою певними стосунками. Кожен з вас являє собою живе тіло, що складається з чотирьохсот трильйонів клітин. В цьому величезному Всесвіті, який ґрунтується на ідеалі творення, й центром якого є Божа любов, немає жодного предмета, який би виник без будь-якого зв’язку з Божим Шімджон. Поет, який зможе це вловити, буде великим! Поет, який відчує та висловить всесвітній Шімджон, спостерігаючи за тим, як тріпоче листячко на дереві, стане поетом всесвітнього рівня. Ми не знали, що все в оточуючому Всесвіті пов’язане з Божою любов’ю. Поєднавшись з Божим духом і подивившись на все, ви зрозумієте, що навіть крихітна піщинка містить в собі всесвітній принцип, і навіть в атомі міститься безмежна гармонія Всесвіту. Ми не пізнали всього творіння, але не можемо заперечувати, що все виникло внаслідок дії якоїсь складної сили. Атоми, з яких складаються молекули та елементарні частинки, існують не безсвідомо. Всі вони наділені свідомістю та метою. Отже, все існуюче пройшло крізь люблячі руки Бога, й воно неодмінно пов’язане з Богом стосунками Шімджон. Треба це розуміти.

З якою метою Бог створив людину? Щоб втілити Свою любов. Вона йде не від Бога, а від Його партнера. Без партнера любов знайти просто неможливо. Для того, щоб Бог зміг втілити в життя найбільшу цінність, Йому необхідний партнер. Навіть Богу не обійтися без партнера, тому Бог створив його. Навіть Він шукає партнера для взаємовідносин абсолютної любові. Тому, навіть Бог живе заради любові. Він існує заради любові; саме в цьому її чудова властивість.

Шімджон, який здатний любити цілеспрямовано, є основою Божої душі, з якої витікає Його безмежна любов. Цінність цієї любові незмінна. Якщо ми хочемо обговорити цінність Божого буття, нам потрібно опиратися на таке розуміння любові. Щоб визначити цінність, перш за все, необхідно встановити стосунки. Радість народжується в Шімджон Бога. А де мета Шімджон знаходить своє втілення? Вона втілюється в людині. Шімджон невидимого Бога проявляється в шімджон видимої людини. Людина з таким шімджон створює сім’ю й таким чином примножується на горизонтальному рівні. Потім сім’я розповсюджується на весь світ і стає його центром. Благословивши Адама та Єву плодитися й розмножуватися, Бог, тим самим, благословив їх на створення такої сім’ї. Ідеологія Всесвіту базується на цих благословеннях: «плодіться, розмножуйтеся та володарюйте над всім існуючим».

Бог створив наш світ для того, щоб втілити в життя любов. Він створив Всесвіт, щоб радіти, дивлячись, як людина та все існуюче об’єднуються в Божій любові та створюють світ любові, від якого віє гармонією та теплом. Він хотів відчути радість, дивлячись на те, як люди, які слідують за Його любов’ю, пов’язують себе стосунками істинного шлюбу та створюють сім’ю, рід, народ і цілий світ істинної любові. Бог створив наш світ для того, щоб об’єднатися в любові з такими людьми та відчути смак цієї любові. В цьому полягав ідеал Божого творення.

Любов здатна творити, тому вона невтомна. Якщо в душі людини є любов, скільки б вона не віддавала, вона не втомлюється, адже вона повна сил любові, яка може в будь-який час компенсувати їй всі затрати енергії. Тому як би не було важко, з якими стражданнями не довелося б зіштовхнутися, ніякої ворожості не виникає. Якщо вам щось не подобається, то як же жити далі? На шляху, яким людина йде заради любові, в її душі немає ворожості. В душі людини, яка йде шляхом істинної любові, не може бути місця ворожості. Божа природа така, що для Нього не існує таких понять як «ворог» або «зло», адже Він перебуває в істинній любові.

Як було закладено початок Всесвіту? Для Бога він почався з того, що Він віддав все заради Всесвіту. Для Бога Всесвіт почався з повного вкладу. Що ж хотів зробити Бог зі Своїм творінням, заради створення якого Він розтратив Самого Себе? Любов — така річ, що навіть якщо витрачають обидві сторони, кожна з них щось отримує. Коли ми любимо, то скільки б ми не віддавали, це все одно приносить нам радість. Така концепція любові. Тому Бог, яким рухала любов, почав творити. Бог не займається справами, які приносять збитки. Вклад має на увазі збитки, чому ж тоді Бог зробив це? Любов містить в собі силу, яка здатна заповнити собою все, й все одно в неї ще буде, що віддавати. Тому, незважаючи на те, що Бог вкладав і витрачав Себе, натомість Він отримав любов. В міру того, як ми вкладаємо, істинна любов не зменшується, а навпаки росте, пропорційно нашому вкладу. Якби це було не так, якби існував принцип, згідно з яким істинна любов поступово зменшується, Бог вклав би й розтратив би Всього Себе. Але все відбувається навпаки, чим більше ми віддаємо істинну любов, тим більше в нас вона росте.

Любов подібна до нервів. Варто комусь потягти нас за волосинку, як усе тіло потягнеться в тому ж напрямку. Так само, варто потягти за любов, і Всесвіт піде за нею. Щойно любов приходить у рух, увесь Всесвіт починає рухатися в гармонії з нею.

Що являє собою любов? Вона виконує функцію мастила, яке необхідне для обертання, й задає цьому обертанню орбіту. Нічого, крім любові, не може бути таким мастилом. Щоб автомобіль зрушив з місця, його потрібно попередньо змастити! Мастило необхідне для будь-якого руху. Тільки любов може створити ефект мастила у вигляді справжньої радості. Цей ефект не зникає, тому що джерелом енергії є всюдисущий Бог.

Як можна охарактеризувати істинну любов? Вона є джерелом миру, щастя та невидимого порядку, спрямованого на загальне благо. Її сутність полягає в тому, щоб віддавати й жити заради інших, заради спільного добра, а не чекати уваги до себе. Істинна любов віддає й, забуваючи про це, з радістю продовжує віддавати знову і знову. Ми знаходимо її в радісному й люблячому серці матері, яка колише дитину, годуючи її грудьми. Істинна любов — це жертовна любов, як у випадку шанобливого сина, що знаходить найбільше задоволення в служінні своїм батькам і вшануванні їх.

關於愛的語錄

為何不能瞬間擺脫撒但的牽制？神無所不能，為何不在瞬間將撒但拋得遠遠的？因為撒但與人類連結了血緣的緣故。若要把全部的撒但一次拔除丟掉，就只得將全人類殲滅。 若要一次剷除接受撒但血統之人類，就必須毀滅人類。如此一來，連亞當、夏娃也將消失，也必須將他們毀滅才可。為何神不能把亞當、夏娃毀滅後再創造呢？神不能重新再創造亞當、夏娃，因為「愛」是阿拉法、是俄梅戛，是首先的，且是永恆的，人類是神愛的對象，而「愛」具有那樣理想的基準，因此神不能擊打人類。各位要明白。

要明確地了解責任分擔，這是最重要的。為了完成責任分擔，必須要了解天地所有一切是一個愛的共鳴圈，父子關係、夫婦關係、兄弟關係，全都藉由真愛達成統一。 關於以神為中心的愛，當妻子站在以神為中心的愛之立場時，丈夫不得不跟隨；當母親站在此立場時，父親不得不跟隨；當兒女站在此立場時，祖父母、父母、兄弟們不得不跟隨；因此，家庭成為所有一切的基盤。如此，通過完成責任分擔遂成就了天上的愛、地上的愛、親族的愛、父母的愛、兄弟的愛。

數千年來，神之所以能為進行復歸攝理而走過受難之路，是因為神的心善所以才忍耐至今的嗎？在數萬年的人類歷史中，神推動拯救攝理直到現在仍不感覺疲累的原因究竟是什麼呢？是因為全知全能嗎？不是。而是因為祂所追尋的是愛的道路，祂所尋找的是心愛的兒女的緣故。 所以，使神千年如一日地不斷戰勝受難之路的偉大力量是愛！對不對？（對！）

在各位的家庭之中應當出現具備三大主體思想之實體的真兄弟、真夫妻和真父母。他們是實體的存在。要先成為真兄弟姐妹，才得以出現真夫妻吧？出現了真夫妻，才能出現真父母。只要能站在真父母的位置，當然就能成為真夫妻，也能成為真子女。那是以父母的意識、主體思想為中心，在對象的立場上合而為一。這合一是通過愛達成的，唯有愛能使這一切圓滿地合一。 所有的元素和細微的事物也都在追尋著愛的道路，它們所尋找的是能夠直接接觸到與神合一之愛的細胞，那就是人。因此，為了愛，必須犧牲和投入。因為有為愛而犧牲自己全部的生命與財產的傳統，所以低級的存在都希望能把自己的一切都投入到更高級的地方。 因此，達爾文的進化論是不對的，應該是以愛為中心而吸收的邏輯。在創造二次價值的內容時，倘若能被採用為其中的創造要素，那麼細微之物的價值將會從現在立場得到更高的提升，不是嗎？

要懂得愛自然、愛人類。要知道，不懂得愛人、愛自然的人，也無法愛神。萬物是神的象徵性存在，而人類是實體性存在，所以懂得愛萬物和人類的人，就會愛神。

所有鳥類和動物都成雙成對，它們互相以愛為中心和諧運動著。花和蝴蝶雖然是兩個極，但能彼此融和為一，這就是天地的造化，宇宙的兩極以愛為中心展開著和諧的運動。候鳥也一樣，南方的鳥去北方，北方的鳥去南方，穿越地域而相愛，以愛為中心永遠旋轉。神所建立的博物館，成為人類學習愛的教科書。 當人和神相悅、相愛時，天下的萬物都會配合那節奏而展開和諧的運動。當神墜入愛河而感到歡喜時，天使世界也會感到歡喜，被造世界的所有一切也會高興地鼓掌和讚美。會唱歌的鳥兒將用歌聲來讚美，美麗的花朵則以花香來讚美。被造世界的作用是讓至高之愛的主人翁們感到賞心悅目的芳香氣氛更為濃郁。即便是醜陋的癩蛤蟆，在相愛的時候也會「嗚嗚嗚」地叫。你不認為那很動聽嗎？你不認為它們上下擺動著後腿相愛的模樣是非常動人的嗎？那是最高境界的藝術。

所謂「因緣」，是從很小的地方建立起來的，你們每個人也是與四百兆細胞結下因緣的生命體。這是以神的愛為中心的理念所創造之世界，大宇宙中的所有存在物沒有一個來自神的心情圈之外。能夠體會到這一點的詩人一定是一個偉大的詩人，若有哪位詩人從一片樹葉的搖晃中都能感覺到天宙性的心情並吟成詩作，那他就是宇宙性的詩人。 沒有人知道我們周圍那妙不可言的天下萬象是與神的愛共存的。進入神靈的境地就會發現，連一粒小小的沙子上都蘊藏著宇宙的法則，連一個原子也包含著無窮無盡的宇宙之造化。雖然我們無法瞭解存在的所有一切，但不能否認，它們都是通過某種複合性的力量出現的結果。分子之外，還有原子；原子之外，還有微粒子……它們不是無意識地存在，而是帶著某種意識和目的而存在。我們要徹頭徹尾地知道一個事實，那就是一切存在都是從神充滿愛的雙手中誕生的，而且必須與神建立心情的關係而存在。

神為什麼造人？是為了完成愛。愛不是從神開始的，而是從對象身上發現的，沒有對象就發現不了愛。為了成就最高貴的理想，神需要對象。 神也不能沒有對象，所以神創造了對象。連神本身也必須尋求對象，以便能通過對象而實現絕對的愛。因此，神也是為了愛而存在，神也為了愛而活。愛的驚人之處就在於此。

神為了達成目的而付出無限愛的本心之根基，便是心情。其價值是不變的，若要談論神的存在價值，就得緊緊圍繞著這樣的愛。所謂價值，是在具備相對條件的基礎上被決定下來的。 「喜悅」源自神的心情，它的目的在哪兒實現呢？在人身上。看不見的神的心情在看得見的人的心情上顯現。當本著這種心情的人橫向發展而建立家庭時，他的家庭就會向著世界發展並成為世界的中心。神祝福亞當和夏娃要生養繁衍，就是希望他們能建立這樣的家庭。天宙主義成立在生養和繁殖以及主管萬物的基礎之上。

神為了實現愛而創造了這個世界。神想要擁有的喜悅是，當祂看到人與萬物以神的愛為中心合而為一並形成充滿愛的世界時的那種喜悅，當祂看到人類以神的愛為中心締結真夫妻的因緣並建立真愛的家庭、宗族、民族乃至世界時的那種喜悅，以及當祂與那樣的人類以愛契合成為一體時所能品嚐到的愛的喜悅。為了獲得這樣的喜悅，神創造了被造世界，這就是神的創造理想。

愛具有創造力，所以不會感到疲累。只要擁有愛心，則無論投入多少，都能得到補充。有了源源不斷的愛的力量的支持，是不會感到疲憊的，即使遭遇再大的困難和痛苦，也不會退避三舍。若是不情願，怎麼還能前進呢？在愛的道路上，永遠不會有不情願的心；在真愛的路上，永遠不可能產生厭煩的情緒。在神的本質裡沒有仇人的概念，沒有惡的概念，因為神在真愛裡。

宇宙是如何出發的呢？從神的立場看來，一切都是從付出和投入而出發的，是從自我消耗開始的。那麼，消耗自己創造對象是為了什麼？兩者都要消耗，但通過消耗所得到的卻是愛。只要能得到愛，消耗多少都可以，這就是愛的概念，所以神以愛為中心開始創造。 神所做的不會是賠本的事。投入是一種損失，但神為何要那樣做呢？因為，愛是填滿一切也綽綽有餘的，即使投入並消耗了自我，卻能以此為代價而得到愛的回報。隨著投入，真愛不是逐漸減少，反而逐漸增多。如果真愛減少才是原理，神本身就會隨著投入而消耗掉。然而，原理是與此相反的，真愛是越投入就越增多。

愛如神經，當我們拉一根頭髮時，整個身子都會一起跟過來，同樣的，只要抓住了愛，就會把宇宙都給拉過來。只要愛發揮作用，宇宙就能展開圓滿和諧的運動。

愛是什麼？愛具有潤滑作用和軌道作用，可以讓一切都能運轉起來。沒有愛，就起不了潤滑作用。若想開動汽車，也需要有潤滑油。凡是運動，都需要有潤滑作用，而帶來最高喜悅的潤滑作用的，只有愛。那愛的根是無所不在的神，所以愛永不止息。

那麼，真愛是什麼樣的愛呢？ 真愛的本質不是為自己著想的愛，而是為了他人、為了全體首先付出的愛，付出之後忘掉，且持續不斷地付出的愛。 是喜悅地付出的愛，是母親將子女擁抱在懷裡餵奶的喜悅與愛的心情，是子女在父母面前盡孝道而感受到喜悅的那種犧牲的愛。

Citas sobre Dios

Citas sobre el altruismo y vivir por el bien de los demás

Citas sobre la Bendición

Citas sobre la familia

Citas sobre la piedad filial

Citas sobre los hijos

Citas sobre los padres

Añadir sección

¿Está seguro de que desea eliminar esta nota?

¿Está seguro de que desea eliminar de forma permanente su cuenta y todos los datos guardados? Esta acción no se puede deshacer.